Asfodele - Asphodelus

Asfodele to wysokie śródziemnomorskie byliny z rodziny liliowatych, spragnione słońca, ciepła oraz wapiennych i suchych gleb. Cenimy je za pokrój i wyniosłą elegancję pięknych, wysokich pędów kwiatostanowych, obsypanych białymi lub różowymi kwiatami gwiazdkowatymi, dzięki którym zyskały przydomek „królewskiej laski”. Asphodelus albus, czyli asfodel biały, najbardziej znany przedstawiciel rodzaju, wiosną wyrasta na rozgrzanych słońcem, białawych rumowiskach skalnych w ciepłych, nasłonecznionych miejscach. Urozmaica także górskie krajobrazy i wiejskie tereny o łagodnym klimacie, gdzie nazywa się go asfodelem Arrondeau, rozświetlając opuszczony krajobraz wysokimi, świetlistymi świecami kwiatostanów. Asfodele przez długi czas kojarzono ze śmiercią. Dawny zwyczaj nakazywał układać bukiety asfodeli na grobach zmarłych. Jego źródła sięgają mitologii greckiej: jedna z części podziemnego świata nosiła nazwę „łąki asfodeli” lub „równiny asfodeli”, a miejsce to przyjmowało widmowe dusze zmarłych... Ta wytrzymała bylina, pochodząca z terenów górskich i śródziemnomorskich, ma wyjątkowe zdolności adaptacyjne, dzięki którym może rosnąć dość daleko na północny zachód Europy. Jest rośliną długowieczną, z czasem tworzącą okazałe kępy, doskonale pasujące do białego, naturalistycznego ogrodu oraz ogrodu suchego. Podobnie jak wiele roślin o korzeniach bulwiastych pochodzących z klimatu śródziemnomorskiego, asfodel latem przechodzi w stan spoczynku, a jesienią lub wiosną budzi się do życia, tworząc kępy długich, wąskich i skórzastych liści.

Zajrzyj do naszego poradnika „Asfodel: sadzenie, uprawa i pielęgnacja”