Przymiotno Karwińskiego - Erigeron karvinskianus

Erigeron karvinskianus, znane również jako przymiotno karwińskiego, w pełni zasługuje na przydomek przymiotna: ta niewielka, mniej lub bardziej rozrastająca się bylina, która szczególnie dobrze rośnie na skałkach wapiennych, przez wiele miesięcy, od wiosny do jesieni, wytwarza drobne kwiaty przypominające stokrotki, zmieniające barwę od ciemnoróżowej do białej, z różowoczerwonym spodem. Tak bardzo lubi kamieniste i niezbyt urodzajne miejsca, że chętnie się w nich rozsiewa, ozdabiając stopnie schodów, szczeliny murków i suche skarpy lekkimi, zachwycającymi kępami.

Erigeron karvinskianus (synonimy: Vittadinia triloba, Erigeron mucronatus) pochodzi z Meksyku i Ameryki Środkowej. Należy do dużej rodziny astrowatych, o czym świadczą jego kwiatostany, które nazywamy kwiatami, zebrane w koszyczki podobne do tych u jastrunów. Jest to bylina o wiotkich, rozgałęzionych pędach, tworząca niską i gęstą, mniej lub bardziej rozrastającą się kępę o wysokości 30 cm i szerokości 40 cm. Rozrastanie się na boki zapewniają kłącza podziemne. Pędy są gęsto pokryte bardzo drobnymi, ciemnozielonymi, owalnymi i spiczastymi liśćmi, zebranymi w niewielkie grupy. Utrzymują się zimą do -5 °C. Kwitnienie rozpoczyna się w maju lub czerwcu, zależnie od regionu, i trwa do października, a w cieplejszych regionach nawet do grudnia. Roślina wytwarza mnóstwo kwiatostanów o średnicy 1 cm, których barwa zmienia się od ciemnoróżowej do białej; ich środek jest żółty. Gdy lato jest bardzo suche, kwitnienie ustaje i rozpoczyna się ponownie dopiero wraz z powrotem deszczu. Po zapyleniu przez owady kwiaty ustępują miejsca nasionom zaopatrzonym w białe, piórkowate włoski, które rozsiewa wiatr. Łatwo kiełkują na obrzeżach ścieżek, między płytami i w szczelinach murów z suchego kamienia... To roślina hojna i bardzo łatwa w uprawie, ale dość wrażliwa na chłód: jej mrozoodporność wynosi od -10 do -12 °C w przepuszczalnej glebie.

Bylina na słoneczne stanowiska, preferująca nieco suche miejsca pomijane przez inne rośliny, to niewielkie płożące się przymiotno tworzy w nich wyjątkowo urokliwe rośliny okrywowe. Posadź Erigeron karvinskianus na obrzeżu ścieżki, w skalniaku, powyżej lub wzdłuż murku. Połącz je na przykład z Nepeta racemosa, bodziszkiem czerwonym, Stipa pennata i Thymus capitatus — z pięknymi, niskimi roślinami, które lubią podobne warunki i również tolerują suszę letnią.