Buglossoides purpurocaerulea - Nawrot czerwonobłękitny

Buglossoides pupurocaerulea, nazywany także nawrotem czerwonobłękitnym, to bylina okrywowa, podobnie jak litodora. Jest to tak silnie rosnąca dzika roślina okrywowa, że w ciągu kilku lat pokrywa glebę gęstą siecią rozłóg, przez którą z trudem przebijają się inne rośliny. Bardzo przydatna w suchych i nieurodzajnych miejscach ogrodu, zachwyca dodatkowo pięknym wiosennym kwitnieniem. Jej niewielkie bukiety kwiatów mają w pąkach purpurowoczerwony kolor, a po rozwinięciu przybierają intensywną, goryczkową barwę i gwiaździsty kształt. Pąki i korony kwiatów pojawiają się na delikatnych, szorstkich liściach, które pozostają na roślinie, jeśli zima nie jest zbyt surowa. To roślina doskonale przystosowana do większości naszych warunków klimatycznych, która z powodzeniem zastąpi bluszcz między korzeniami drzew.

Nawrot czerwonobłękitny to bylina z rodziny ogórecznikowatych, występująca od Europy Środkowej i Południowej aż po Azję Zachodnią. We Francji spotyka się go na większej części terytorium, z wyjątkiem północy i północnego zachodu kraju. W naturze roślina ta rośnie dziko w lasach, pod żywopłotami i w zaroślach, zwłaszcza na glebach wapiennych. Lekko owłosiona roślina ma grubą bryłę korzeniową, z której wyrastają długie, płożące się pędy płonne oraz wzniesione pędy kwiatostanowe osiągające od 30 do 60 cm wysokości. Początkowo jej pokrój jest nieco luźny, ale roślina szybko się zagęszcza. Pędy są pokryte półzimozielonymi, zależnie od klimatu, szorstkimi, lancetowatymi, wąskimi i zaostrzonymi liśćmi w ciemnozielonym kolorze. Kwitnienie przypada od kwietnia do czerwca. Purpurowe, a następnie niebieskie kwiaty o średnicy od 1,5 do 2 cm są zebrane w grona, które wydłużają się po kwitnieniu. Ustępują one miejsca białym, lśniącym i bardzo twardym nasionom przypominającym małe kamyki. To właśnie nasiona nadały roślinie jej drugą nazwę: Lithospermum purpurocaeruleum.

Ten nawrot jest doskonałą rośliną okrywową do cienistych i suchych miejsc. Z czasem może rozrastać się w rozległe kolonie. Przydatny do zagospodarowania nieurodzajnych zakątków ogrodu lub przestrzeni między krzewami, na każdej raczej suchej glebie, może pełnić tę funkcję w towarzystwie pragnia syberyjska 'Waldsteinia ternata' o żółtych kwiatach, bodziszka korzeniastego o pachnących liściach lub pięknie wybarwionych jasnot. Nasze lasy i tereny wiejskie podsuwają wiele pomysłów na takie kompozycje: w naturze towarzyszą mu orlik pospolity, pachnąca kokoryczka, dziki majeranek, fiołek najeżony, a także groszek leśny, czyli groszek o niebieskich kwiatach. Roślina ta jest objęta ochroną w regionach Île-de-France i Pikardia.