Librecje

Libertia to kłączowe byliny z rodziny kosaćcowatych, pochodzące z półkuli południowej, głównie z Nowej Zelandii, ale także z Australii i chilijskich Andów. Tworzą zwarte kępy złożone zwiecznie zielonych, trawiastych liści, a wiosną lub latem, zależnie od gatunku, na sztywnych łodygach pojawiają się grona naprawdę wdzięcznych, drobnych, białych kwiatów o trzech płatkach. Do najłatwiejszych w uprawie w wielu niezbyt mroźnych regionach należą na przykład Libertia formosa oraz wyższa Libertia grandiflora — obie są mrozoodporne w strefie 8 (od -10 do -12 °C). Libertia peregrinans z kolei zachwyca pięknymi jesiennymi i zimowymi barwami, ale jest nieco bardziej wymagająca i ginie w temperaturze poniżej -8 °C. Rośliny te uprawia się na słońcu lub w półcieniu, w przepuszczalnej glebie, gdzie stopniowo się rozrastają i czasami rozsiewają. Libertia najlepiej prezentuje się wzdłuż ścieżek lub na niezbyt suchej skarpie, na przykład w towarzystwie barwinków i ciemierników.

Przeczytaj także nasz poradnik „Libertia: sadzenie i uprawa”