Puje -puya

Puya, nazywane niekiedy roślinami pożerającymi owce lub Chagual, to dziwne i fascynujące naziemne bromeliowate, które tworzą spektakularne kwiatostany obsypane kwiatami o niezwykłych niekiedy barwach, jak turkusowoniebieskie lub metalicznogranatowe kwiaty Puya alpestris, caerulea, chilensis lub berteroniana.

Większość z nich pochodzi z górskich i suchych rejonów Ameryki Południowej. Są mniej lub bardziej odporne na mróz w suchej glebie (najbardziej mrozoodporne wytrzymują do -10 °C). Tworzą rozety skórzastych liści, często silnie ciernistych na brzegach, osiągające zależnie od odmiany od 20 cm do 2 m wysokości i 2 m szerokości. Kwitnienie pojawia się dopiero u kilkuletnich roślin. Przybiera postać wyniosłych, rozgałęzionych, a niekiedy wręcz monumentalnych pędów kwiatostanowych (u Puya chilensis osiągających do 4 m wysokości), których kwiaty występują w różnych odcieniach niebieskiego, żółtego i białego, jednolitych lub dwubarwnych. Puya są na ogół roślinami monokarpicznymi, podobnie jak agawy, co oznacza, że rozeta obumiera po kwitnieniu, wcześniej wytwarzając u nasady rośliny rozety potomne.

Dobrze przystosowane do ciepłych, osłoniętych stanowisk, w chłodniejszych rejonach lepiej uprawiać je w doniczkach, aby zimą chronić je przed chłodem i wilgocią. Dzięki egzotycznemu, pustynnemu wyglądowi te bromeliowate doskonale komponują się z jukami, agawami i innymi wachlicami w dużym ogrodzie skalnym lub na suchej skarpie, zawsze jednak z dala od uczęszczanych miejsc!

Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj także nasz kompletny poradnik „Puya: sadzenie, uprawa i pielęgnacja”.