Puya Violacea

Puya caerulea 'Violacea' to szczególnie dekoracyjna forma puji, bromeliowatej pochodzącej z Chile. Ta bylina tworzy rozetę długich delikatnych liści ze srebrzystym połyskiem, dekoracyjnych nawet zimą. Dojrzała rozeta kwitnie niezwykle efektownie. Pęd kwiatostanowy, który może osiągać 2 m wysokości pokrywa się kwiatami o intensywnej fioletowoniebieskiej barwie. Ta egzotycznie wyglądająca odmiana dość dobrze znosi suche mrozy, do -10 °C. Posadź ją w dużym ogrodzie skalnym, na słonecznym stanowisku, nawet jeśli latem jest ono bardzo suche. 

Puya coerulea var. violacea to bylina należąca do rodziny bromeliowatych. Ta odmiana występuje endemicznie w środkowym Chile, między innymi w regionach O'Higgins, Maule i Biobío, gdzie rośnie na wysokości od 400 do 1200 m n.p.m., na skalistych wychodniach, wśród sklerofitowej roślinności. Gatunek został po raz pierwszy opisany przez Adolphe-Théodore'a Brongniarta w 1847 roku pod nazwą Pitcairnia violacea, a następnie przeniesiono go do rodzaju Puya. Rośnie na słonecznych i dobrze przepuszczalnych zboczach, często w towarzystwie sklerofilnych krzewów. Dobrze znosi klimat śródziemnomorski, którego lata są bardzo suche.
Puya coerulea Violacea to roślina bezłodygowa. Tworzy gęstą rozetę długich liści odziomkowych. Jej zimozielone zimą liście są równowąskie i osiągają do 1 m długości, a ich barwa jest szarozielona. Brzegi są drobno ząbkowane i kolczaste, co pozwala roślinie unikać żerowania roślinożerców. Podczas kwitnienia, które w naszym klimacie przypada latem, puja wytwarza pęd kwiatostanowy osiągający od 1 do 2,7 m wysokości. Kwiatostan jest wzniesiony, rozgałęziony i czerwonawy, natomiast kwiaty rurkowate mają intensywną niebieskofioletową barwę. Każdy kwiat, osadzony w czerwonawym kielichu, ma około 3–4 cm długości. Po kwitnieniu rozeta mateczna zamiera, ale puja zapewnia sobie ciągłość, wytwarzając odrosty, co jest typowym sposobem rozmnażania bromeliowatych. Rośnie wolno — roślina potrzebuje kilku lat, aby osiągnąć dorosłe rozmiary i zakwitnąć. Owocami są pękające torebki, uwalniające liczne drobne, oskrzydlone nasiona rozsiewane przez wiatr.

Wyjątkowa roślina i roślina architektoniczna, Puya coerulea var. violacea zmienia oblicze suchych ogrodów.  Zapewnij jej wyjątkowe miejsce w swoim ogrodzie śródziemnomorskim, szczególnie w dużym egzotycznym ogrodzie skalnym lub na rabacie żwirowej. Możesz posadzić ją jako soliter, aby podkreślić jej graficzny pokrój, ale harmonijnie komponuje się także z roślinami odpornymi na suszę, których rabatę jej wysokie pędy kwiatostanowe z elegancją urozmaicą.
Jako towarzystwo wybierz na przykład agawę Agave ovatifolia, której szerokie niebieskoszare rozety tworzą ciekawy kontrast z wąskimi liśćmi puji. Aby dodać kompozycji wertykalności, posadź mikołajka Eryngium agavifolium o sztywnych, kolczastych liściach. Wreszcie, aby uzyskać przesunięte w czasie kwitnienie i ciekawą grę faktur, wybierz wachlicę Dasylirion wheeleri. Jej fontannowy pokrój i nitkowate liście złagodzą kompozycję, zachowując jednocześnie styl „pustynny”.