Dęby

Dąb, po łacinie Quercus, jest uważany za króla drzew naszych lasów: jest wysoki i majestatyczny, a jego wzrost jest powolny, lecz długowieczność legendarna. Nazwa „Quercus” miałaby pochodzić od celtyckiego słowa „kaerquez”, tłumaczonego jako „piękne drzewo”. Dąb, należący do rodziny bukowatych, obejmuje 600 gatunków pochodzących głównie z półkuli północnej. Dęby często dzieli się na dwie kategorie: o liściach opadających i klapowanych (znany „liść dębu”) oraz zimozielonych (przypominających liście ostrokrzewu) lub półzimozielonych. W zależności od gatunku dęby tworzą majestatyczne drzewa przekraczające 35 m wysokości, trudne do wprowadzenia do naszych ogrodów, takie jak dąb szypułkowy (Quercus robur) czy dąb bezszypułkowy (Quercus sessiliflora). Inne, o skromniejszych rozmiarach (dąb omszony, dąb pirenejski, dąb ostrolistny), są lepiej dostosowane do wielkości naszych ogrodów. Najmniejsze, pochodzące z regionów śródziemnomorskich, to niewielkie, cierniste krzewy nieprzekraczające 1 m wysokości, takie jak dąb ostrolistny Quercus coccifera; doskonale sprawdzają się w żywopłocie obronnym. Ogólnie rzecz biorąc, gatunki zimozielone, takie jak dąb ostrolistny, dąb ostrolistny i dąb korkowy są lepiej przystosowane do uprawy w ciepłym, osłoniętym miejscu. Gatunki o liściach opadających (europejskie lub amerykańskie), rosnące na wilgotnych glebach, są bardziej odporne na mróz.

Oprócz naszych rodzimych gatunków istnieją także „egzotyczne” dęby o bardzo ozdobnych liściach lub wyjątkowych jesiennych barwach, które warto posadzić: dąb o liściach przypominających liście mirtu Quercus myrsinifolia, dąb hiszpański Quercus x hispanica, dąb czerwony Quercus rubra oraz dąb błotny Quercus palustris.

Aby dowiedzieć się wszystkiego o dębach, dobrze wybrać gatunek odpowiedni do swojego ogrodu i właściwie go uprawiać, zajrzyj do poświęconej im karty: „Dęby: sadzenie, cięcie i pielęgnacja”