Draba aizoides - Głodek mrzygłód

Głodek mrzygłód (Draba aizoides), nazywany również głodkiem mrzygłodem, to niewielka, alpejska bylina okrywowa, tworząca poduszeczki złożone ze sztywnych, półzimozielonych rozet liści. Późną wiosną lub na początku lata wyrastają z nich nagie łodygi, na których pojawiają się grona drobnych, intensywnie żółtych kwiatów. Ta górska roślina wymaga słonecznego stanowiska i doskonale przepuszczalnej gleby. Możesz posadzić ją w ogrodzie skalnym lub między kamieniami.

Ten głodek, nazywany także głodkiem skalnym lub głodkiem rojnikowatym, to roślina zielna z rodziny kapustowatych, podobnie jak rzepak i gorczyca. Pochodzi z górskich rejonów Wielkiej Brytanii oraz Europy Środkowej i Południowej. Ta roślina okrywowa nie przekracza 10 cm wysokości i rozrasta się na około 20 cm. Jej charakterystyczny pokrój poduszeczkowy jest typowy dla roślin górskich, a taki układ chroni je przed wiatrem, zimnem i suszą. Od kwietnia do lipca pojawiają się jej intensywnie żółte kwiaty o 4 płatkach, zebrane w grona na końcach krótkich, nagich szypułek. Wyrastają z niewielkich przyziemnych rozet o skórzastych i sztywnych liściach, półzimozielonych do zimozielonych, o długości od 0,5 do 2 cm, wydłużonych i zaostrzonych, z brzegami pokrytymi sztywnymi szczecinkami. Pędy owocostanowe długo pozostają na roślinach niczym kandelabry — od zimy aż do kolejnego wiosennego kwitnienia.

Głodek mrzygłód (Draba aizoides) znajdzie naturalne miejsce w ogrodzie skalnym, na bardzo jasnym stanowisku, w doskonale przepuszczalnej glebie, która latem zachowuje nieco wilgoci. Nie lubi obfitych zimowych opadów. Możesz również posadzić go między kamieniami murku, w towarzystwie dzwonka dalmatyńskiego, skalnic, skrzydlinek, azorelli trójwidlastej i Dianthus erinaceus.