Leucophyta brownii - Kalocefalus Browna

Leucophyta brownii to dekoracyjna krzewinka o srebrzystoszarym ulistnieniu zredukowanym do małych łusek przylegających do cienkich pędów. Ulistnienie tej rośliny jest jasne i niezwykle efektowne. Krzewinka ta spontanicznie przyjmuje szeroki, poduszkowaty pokrój. Kwitnie latem, a jej małe, białawożółte koszyczki wznoszą się nieco ponad masę liści. Jest wrażliwa na mróz i znosi jedynie zimy na Lazurowym Wybrzeżu, na stanowisku osłoniętym. W pozostałych regionach należy uprawiać ją w doniczce, aby zimą można było przenieść ją do wnętrza.

Dawniej określana jako Calocephalus brownii, ta pochodząca z Australii krzewinka należy do dużej rodziny astrowatych (dawniej złożonych), co można rozpoznać po jej kwiatach zebranych w koszyczki. Rodzaj Leucophyta obejmuje tylko jeden gatunek, L. brownii, występujący naturalnie na południowym wybrzeżu Australii.
Jest to krzewinka doskonale przystosowana do suchych warunków dzięki liściom zredukowanym do prostych łusek, co pozwala maksymalnie ograniczyć parowanie wskutek transpiracji. Ponadto zarówno liście, jak i pędy pokrywają włoski, które jeszcze bardziej zwiększają odporność rośliny na suszę, ograniczając wysuszające działanie wiatru, który nie może bezpośrednio docierać do kutykuli liści przez tę delikatną, filcowatą warstwę. Pędy i liście mają piękny srebrzystoszary kolor odbijający światło — to kolejne przystosowanie do suchego środowiska naturalnego, które szczególnie docenią miłośnicy stylowych roślin.
Leucophyta rośnie powoli i tworzy poduszkę szerszą niż wyższą, zwykle nieprzekraczającą 80 cm wysokości. Latem wytwarza koszyczki, czyli kwiatostany złożone z drobnych, skupionych kwiatów (stąd dawna nazwa rodziny — rośliny złożone). Te białawożółte koszyczki przypominają małe kule o średnicy zaledwie 2–3 cm i są umiarkowanie dekoracyjne. Dlatego niektórzy miłośnicy roślin wolą je usuwać, przycinając roślinę w regularną kopułę, aby podkreślić jej efektowny pokrój. Pozwala to również zapobiec nadmiernemu wydłużaniu się pędów, które mogą się wówczas rozchylać wachlarzowato, tworząc puste miejsce w środku rośliny. Trzeba przyznać, że Leucophyta jest raczej rośliną ozdobną z liści, a nie typową rośliną kwitnącą.
Mało mrozoodporna, ta leucophyta znosi jedynie krótkotrwałe, niewielkie przymrozki, maksymalnie do -5 °C, jeśli zapewni się jej odpowiednie warunki. W ogrodach Lazurowego Wybrzeża należy posadzić ją w pełnym słońcu, w bardzo przepuszczalnej, nawet silnie wapiennej glebie, na stanowisku osłoniętym od mistralu. Ta krzewinka jest bardzo odporna na aerozol solny, co nie dziwi ze względu na jej doskonałe przystosowanie do suchych warunków — słone powietrze działa na nią podobnie jak susza. Nie znosi natomiast nadmiaru wody, który powoduje gnicie szyjki korzeniowej.  Poza regionami o bardzo łagodnym klimacie należy uprawiać ją w doniczce, aby zimą można było przenieść ją do jasnego, nieprzemarzającego pomieszczenia. Warto wtedy również co roku ją przycinać, aby zachować zwarty pokrój. Roślinę należy wówczas utrzymywać w suchym podłożu i podlewać rzadko, w dużych odstępach czasu. 

Leucophyta brownii można uprawiać w gruncie tylko na wąskim pasie wybrzeża śródziemnomorskiego, określanym jako strefa uprawy drzew pomarańczowych. W tym regionie można posadzić ją w towarzystwie innych roślin egzotycznych, takich jak Grevillea Poorinda Rondeau — niewielki, zimozielony krzew o ciemnozielonych liściach i wspaniałych różowoczerwonych kwiatach utrzymujących się przez kilka miesięcy. Posadzony za Leucophyta zapewni jej ciemne tło, jeszcze bardziej podkreślające szare ulistnienie. Dobrym towarzyszem będzie również Lantana Chapel Hill Yellow, stosunkowo mrozoodmiana odmiana o ciemnozielonych liściach oraz kulistych, pomarańczowożółtych kwiatach, które zakwitną po przekwitnięciu kwiatów Grevillea.