Melianthus major - Meliantus wielki

Melianthus major, znany również jako melianthus wielki, to niezwykła roślina o wyjątkowym, architektonicznym pokroju. Wprowadza do ogrodu bardzo egzotyczny akcent. Ten podkrzew może tworzyć okazałą kępę przypominającą olbrzymią paproć, złożoną z dużych, najeżonych, niebieskozielonych liści, podzielonych na szerokie, ząbkowane listki. W łagodnym klimacie ulistnienie pozostaje zimozielone, a w innych warunkach opada. Pod koniec wiosny roślina wytwarza kwiatostany w postaci brunatnoczerwonych kłosów o miodowym zapachu, bardzo miododajnych i obfitujących w nektar. Uwielbia słońce, dobrze znosi letnią suszę i po dobrym ukorzenieniu wykazuje dość dużą mrozoodporność.

Melianthus major należy do rodziny Melianthaceae i pochodzi z Afryki Południowej. Jest dużą, mało mrozoodporną byliną, która tworzy w ogrodzie niezwykle ozdobne egzemplarze. W ciągu kilku miesięcy osiąga wysokość i szerokość 2 m, przy rozłożystym pokroju. Młode, srebrzystoszare ulistnienie rozwija się w postaci dużych, bujnych, niebieskozielonych liści paproci, podzielonych na ząbkowane listki. Po roztarciu wydzielają zapach masła orzechowego lub kakao, który w upalne dni unosi się nawet w ich najbliższym otoczeniu. Od maja do lipca pojawiają się duże kwiatostany pokryte rurkowatymi kwiatami, zebranymi w kłosy szczytowe. Mają brunatnoczerwoną barwę i wyróżniają się silnymi właściwościami miododajnymi oraz nektarodajnymi. Jeśli roślina czasem wygląda na mokrą lub lepką, jest to skutek nektaru spływającego z kwiatów, których zapach przypomina woń miodu. Po kwitnieniu tworzą się pergaminowe strąki zawierające nasiona.

Melianthus major pozwala tworzyć wspaniałe egzotyczne kompozycje w głębi rabaty, a także uprawiać go w dużych donicach na tarasie. To krzew, który warto odpowiednio wyeksponować: najlepiej prezentuje się jako soliter, ponieważ sam zapewnia olśniewający efekt. Możesz połączyć go z roślinami o szarym lub srebrzystym ulistnieniu, sadząc u jego stóp kobierzec z Senecio vira-vira, a także z niebiesko- lub fioletowo kwitnącymi ceratostigmami (C. plumbaginoides, griffitii). Szybki wzrost rekompensuje małą mrozoodporność tej rośliny, choć dorosłe egzemplarze przemarzają w temperaturze -8 °C. Z łatwością znajdzie miejsce w ogrodach położonych w cieplejszych, suchych regionach lub nad morzem.