Ruellia humilis - Ruelia

Ruellia humilis to niewielka bylina nazywana w ojczyźnie, w Stanach Zjednoczonych, dziką petunią lub Fringeleaf Wild Petunia (owłosioną petunią). Rośnie tam bez szczególnej pielęgnacji na preriach, tworząc małe kępki lekko owłosionych liści, ozdobione drobnymi, lejkowatymi kwiatami w delikatnym niebieskofioletowym kolorze. Kwiaty utrzymują się tylko jeden dzień, ale przez całe lato pojawiają się nowe. Ta mało znana i rzadko sadzona w naszych ogrodach ruela to doskonała roślina na obrzeża rabat i do słonecznych ogrodów skalnych: obficie kwitnie, jest mrozoodporna i ma niewielkie wymagania wodne.

Ruellia humilis należy do rodziny akantowatych, podobnie jak akanty. Ten niewymagający gatunek botaniczny występuje w wielu stanach północno-wschodnich, centralnych i południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. W naturze można ją spotkać na preriach, w widnych i suchych zaroślach, na polanach, klifach i piaszczystych płaskowyżach, przy torach kolejowych, na polach oraz poboczach dróg. Jej siedliska często charakteryzują się płytkimi glebami o odczynie wapiennym. Nadziemna część rośliny w łagodnym klimacie mniej lub bardziej utrzymuje się zimą.

Ruellia humilis dość szybko tworzy kopulastą kępę o wymiarach około 40 cm we wszystkich kierunkach, zależnie od warunków uprawy. Składa się z licznych, owłosionych i rozgałęzionych pędów, pokrytych liśćmi ułożonymi naprzeciwlegle. Liście przypominają liście petunii. Są owalne, mają 6 cm długości i 2,3 cm szerokości, gładki brzeg oraz średniozielony kolor, a po obu stronach pokrywają je białe włoski. Kwitnienie rozpoczyna się w czerwcu lub lipcu, zależnie od klimatu, i trwa do sierpnia lub września. Rozszerzające się ku górze, pięcioklapowe kwiaty mają średnicę od 3,5 do 4,5 cm i również przypominają petunie, podobnie jak pozostałe części rośliny. Mogą występować pojedynczo lub być zebrane w małe bukiety w kątach górnych liści. Otwierają się rano i opadają wieczorem. Po zapyleniu przez owady tworzą się torebki zawierające owalne nasiona, które spadają na ziemię w pobliżu rośliny matecznej lub są wyrzucane na odległość przekraczającą 2 m.

Posadź Ruellia humilis na obrzeżu rabaty, w towarzystwie innych bylin, takich jak aster gładki, nachyłek i penstemon naparstnicowaty, oraz traw, na przykład miłki okazałej lub palczatki miotlastej. W ogrodzie skalnym dobrze będzie komponować się z gęsiówką, mydlnicą z Montpellier, Convolvulus cneorum lub litodorami.