Tytoń siny - Nicotiana glauca

Tytoń siny, znany również jako tytoń siny, tytoń niebieski lub tytoń drzewiasty, to wysoka bylina o krzewiastym pokroju, którą warto sadzić częściej ze względu na piękne, sinozielone, eukaliptusowe ulistnienie, doskonale komponujące się z cytrynowożółtym kwitnieniem w postaci wiech złożonych z długich, żółtych rurkowatych kwiatów. W regionach o łagodnych zimach ten tytoń ozdobny z czasem tworzy piękny krzew o luźnym pokroju, którego barwy pozwalają tworzyć ciekawe kompozycje w ogrodzie. W chłodniejszych rejonach można uprawiać go jako roślinę dwuletnią, ponieważ szybko rośnie, łatwo się rozsiewa, a młode egzemplarze już są bardzo dekoracyjne.

Tytoń siny należy do rodziny psiankowatych i pochodzi z Ameryki Południowej. Zadomowił się w Meksyku, na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych, w południowej Europie i Afryce Północnej. We Francji można go spotkać w departamentach Bouches-du-Rhône, Var, Alpes-Maritimes oraz na Korsyce, gdzie rośnie między skałami, w starych murach i na gruzowiskach. Jest to roślina światłolubna, preferująca raczej wapienną i gliniastą glebę o tendencji do przesychania. Jego ograniczona mrozoodporność sięga -8 °C w przypadku części podziemnej. Część nadziemna, teoretycznie zachowująca trwałość zimą, zostaje zniszczona już przy -4 lub -5 °C.

Silna część podziemna tego niebieskiego tytoniu w pierwszym roku tworzy dużą rozetę bardzo szerokich, grubych, skórzastych, lancetowatych liści o wspaniałej, srebrzystosinozielonej barwie. Następnie wyrastają ulistnione, elastyczne łodygi, kierujące się ku słońcu. W ciągu jednego sezonu roślina może osiągnąć 2 m wysokości i 1,80 m szerokości. Jeśli zima jest dostatecznie łagodna, łodygi drewnieją i tworzy się pień. Pień oraz łodygi pokrywają się gładką, sinozieloną korą. Tytoń ten staje się wówczas prawdziwym krzewem, który może dorastać do 3 m wysokości. Ulistnienie tworzą liście o długości od 5 do 17,5 cm, owalne i gładkie. Mają jasną, delikatną sinozieloną barwę ze srebrzystoszarymi refleksami. Kwitnienie może rozpocząć się w kwietniu w regionach o ciepłym klimacie. W chłodniejszych regionach pojawia się raczej pod koniec lata, między sierpniem a wrześniem. Roślina może kwitnąć aż dość późno w sezonie. Każdy kwiat przypomina żółtą rurkę o długości od 3 do 15 cm. Płatki są zrośnięte, a końcówka korony pozostaje otwarta i lekko rozszerzona. Po zapyleniu przez owady powstają owoce w postaci torebek, które uwalniają liczne, drobne, czarne nasiona. Podobnie jak wszystkie tytonie, tytoń drzewiasty jest toksyczny. Jego liście zawierają, oprócz nikotyny, inny alkaloid, który może być stosowany jako szczególnie skuteczny środek owadobójczy przeciwko mszycom. W tym celu przygotowuje się wywar z liści, a następnie opryskuje nim rośliny wymagające ochrony.

Tytoń drzewiasty najlepiej sadzić w głębi rabaty, najlepiej na słońcu, aby zachował harmonijniejszy pokrój. Można posadzić go również w dużym ogrodzie skalnym, w towarzystwie innych okazałych roślin. W doniczce będzie dobrze komponował się z cytrusami, akacjami i jaśminowcem wonnym. Połącz go na przykład z krzewami o ciemnym ulistnieniu (bez Black Lace, lagerstremia Black Solitaire, berberys) lub złocistym. Będzie również pięknie wyglądał w towarzystwie białych, żółtych, pomarańczowych lub czerwonych róż angielskich. Tworzy także efektowne kompozycje z szałwiami bylinowymi (Salvia Blue Marvel, Blauhugel, Mainacht) lub krzewiastymi, a także z okazałym asterem gładkim Calliope, który kwitnie na początku jesieni. Pomysłów na kompozycje nie brakuje, ponieważ jego ulistnienie podkreśla wszystkie barwy ogrodu.