Żmijowiec zwyczajny - Echium vulgare

Żmijowiec zwyczajny to dwuletnia roślina o krzaczastym pokroju. Ma wzniesiony pokrój i jest owłosiony. Od kwietnia do sierpnia pojawiają się krótkie, zwarte kłosy o długości od 15 do 30 cm, złożone z kwiatów o szeroko rozchylonych, purpurowych koronach w pąkach, które później stają się fioletowoniebieskie, z wystającym kielichem.

Żmijowiec zwyczajny ma wąskie, zielone liście. Odziomkowe liście lancetowate, a górne równowąskie, są ząbkowane i najeżone białymi włoskami; osiągają od 5 do 15 cm długości. Ta roślina zielna jest obupłciowa. Jej zapylanie jest entomogamiczne, czyli odbywa się za pośrednictwem owadów, zwłaszcza pszczół, które roślina ta silnie przyciąga.

Żmijowiec zwyczajny osiąga w dojrzałym wieku od 60 do 90 cm wysokości. Ta pochodząca z Europy roślina podczas kwitnienia wytwarza owoce, którymi są cztery szorstkie niełupki. Żmijowiec zwyczajny nadaje się do suchych miejsc, na pola, nieużytki, pobocza dróg oraz skalniaki. Można go stosować w naparach w celu łagodzenia kaszlu.