Agapant Intermedius

Agapanthus Intermedius to wspaniały, niemal mityczny agapant botaniczny, rzadko spotykany w uprawie, choć znany już od 1946 roku. Ta niezwykle piękna roślina wytwarza baldachy kwiatów, które w pąkach mają intensywną, głęboką fioletową barwę, a po rozwinięciu przybierają wyrazisty fioletowoniebieski kolor. Kwiaty osadzone są na łodygach ciemnych na końcach, niemal czarnych, wyrastających latem z kępy ciemnozielonych, wstęgowatych liści, również ozdobionych u nasady brunatnopurpurowym odcieniem. Całość tworzy piękny kontrast kolorów latem, a także jesienią, gdy formują się purpurowo zabarwione owoce. Jego liście opadające na zimę zapewniają lepszą mrozoodporność. Odmiana ta dobrze nadaje się więc do uprawy w otwartym gruncie w wielu regionach, w glebie dobrze przepuszczalnej i w pełnym słońcu.

Agapanthus inapertus subsp. intermedius, znany również jako Agapanthus dyeri, należy do rodziny liliowatych. Jest gatunkiem endemicznym dla północno-wschodniej części Republiki Południowej Afryki, w pobliżu Mozambiku. Rośnie na łąkach i obrzeżach lasów, najczęściej na stromych, skalistych obszarach gór Drakensbergu. Ta roślina cebulowa lubi klimat z letnimi opadami. Od wiosny rozwija szeroką kępę sztywnych, równowąskich, ciemnozielonych liści o wysokości około 50 cm, która może osiągać 60 cm szerokości. Starsze rośliny często mają całkowicie opadające na zimę liście. Charakterystyczne dla tego gatunku baldachy są gęste i zwisające, złożone z 30–40 kwiatów o intensywnej fioletowoniebieskiej barwie wewnątrz i ciemniejszej na zewnątrz. Kwiaty osadzone są na niemal czarnych, brunatnopurpurowych szypułkach. Tę samą barwę mają górne części łodyg kwiatowych. Wznoszą się one na wysokość 70 cm, a niekiedy wyżej u starszych roślin, znacznie ponad ulistnienie złożone z ciemnozielonych, równowąskich liści o długości 20–30 cm i szerokości 1,5 cm. Kwitnienie przypada, zależnie od regionu, na okres od lipca do września. Długie, zwisające, jedwabiste i bardzo efektowne kwiaty rurkowate, które zdają się nie chcieć otworzyć, mają bardzo ciemny fioletowoniebieski kolor. W pąkach są wyprostowane, a następnie pochylają się ku ziemi. Owoce tego agapantu mają piękną brunatnoczarną, purpurową barwę.

Ta odmiana, od półzimozielonej do tracącej liście na zimę, jest stosunkowo mrozoodporna po dobrym ukorzenieniu. Dorosła roślina przetrzymuje mróz od -10 do -12 °C w lekkiej, dobrze przepuszczalnej glebie. Należy ją posadzić albo w doniczce, którą na zimę przeniesiesz do osłoniętego pomieszczenia, a latem ustawisz na słonecznym tarasie, albo w otwartym gruncie, na ciepłym stanowisku i w wilgotnej, bardzo przepuszczalnej glebie. To roślina, która dobrze rośnie nad morzem, w angielskim ogrodzie wiejskim, a nawet w nowoczesnym ogrodzie miejskim. Jej ciemna kolorystyka tworzy wspaniałe kontrasty z białymi kwiatami gaury, kamasji, ślazówek i kleome kolczastych. Ścięte kwiaty umieszczone w wazonie wniosą do domu wiele oryginalności.