Aloe morogoroensis

Aloes bussei, synonim Aloe morogoroensis, to bardzo dekoracyjny gatunek o rozetach mięsistych, błyszczących, jasnozielonych liści, mniej lub bardziej pokrytych brunatnoczerwonymi lub purpurowozielonymi przebarwieniami! Ten aloes tworzy średniej wielkości, dość niską, zwartą kępę, która rozrasta się na boki dzięki licznym odrostom wyrastającym u jej podstawy. Zimą pojawiają się oryginalne kwiatostany na krótkich, osiągających maksymalnie 60 cm pędach, z kłosami rurkowatych kwiatów w kolorze od czerwonego po intensywnie pomarańczowy. Jest bardzo mało mrozoodporny, dlatego najlepiej uprawiać go w doniczce, którą na zimę przenosi się pod osłonę, lub tworzyć z niego barwne kompozycje w skalniaku, ale wyłącznie w łagodnym klimacie. To wyjątkowo odporny na suszę gatunek, który należy uprawiać w pełnym słońcu, w suchej, dobrze przepuszczalnej glebie.

Aloes bussei to gatunek botaniczny z rodziny asfodelowatych, pochodzący z Tanzanii, gdzie rośnie na granitowych, skalistych zboczach lub w głębszych glebach, wśród gatunków tworzących lasy liściaste i murawy, na wysokości od 500 do 1800 m n.p.m. Jest to niewielka, zwarta, sukulentowa bylina o pokroju rozetowym, szersza niż wyższa, osiągająca około 40 cm wysokości i 60 cm szerokości. Rośnie dość szybko i osiąga docelowe rozmiary w ciągu 5–6 lat. Tworzy gruby, krótki pęd, zasłonięty przez liście. Jego liście są trójkątne, grube, mięsiste i wzniesione, a na obu stronach mają nieliczne białe plamki. Ich główna barwa zmienia się od jasnozielonej, przez brunatnoczerwoną, po purpurowozieloną. Na brzegach znajdują się jaśniejsze kolce, które pod wpływem bezpośredniego słońca brązowieją. Od stycznia do kwietnia, zależnie od klimatu i przebiegu pogody, ze środka dojrzałych rozet wyrasta 60-centymetrowy, słabo lub nierozgałęziony pęd kwiatostanowy (od 1 do 4 rozgałęzień), zakończony kłosem zwisających, rurkowatych kwiatów, których barwa zmienia się od czerwonej po intensywnie pomarańczową w zależności od stanowiska.

Aloes bussei bardzo dobrze rośnie w głębokiej doniczce , która ozdobi taras lub balkon. Pamiętaj, aby usuwać rozety, gdy stają się zbyt liczne w stosunku do dostępnego miejsca. Dobrze będzie rósł także w otwartym gruncie w ciepłym, osłoniętym stanowisku, a także na osłoniętych wybrzeżach Atlantyku, w rabacie, skalniaku lub na dobrze przepuszczalnej skarpie. Jest mrozoodporny do około 0 °C w suchej glebie. Posadź tego aloesa na dobrze przepuszczalnym, pochyłym lub kamienistym terenie albo nawet w murze z suchego kamienia. W innych regionach posadź go w doniczce szerszej niż wyższej, aby cieszyć się jego wyjątkowym urokiem. Możesz na przykład połączyć go z małymi agawami. U ich podstawy możesz posadzić rośliny okrywowe o podobnie niewielkich wymaganiach: wiesiołki, Osteospermum, felicję i słonecznicę, które wypełnią przestrzeń kwiatami oraz zimozielonymi liśćmi i zasłonią puste miejsce po obumarłej roślinie.