Aloes krótkolistny - Aloe brevifolia

Aloes krótkolistny to niewielki aloes doskonale nadający się do uprawy w doniczkach i ozdabiania skalniaków. Gatunek ten tworzy liczne, bardzo ciasno skupione rozety z liści mięsistych, przypominające rozety rojników, które z czasem tworzą urocze kobierce i efektowne kaskady wśród kamieni. Jego szarozielononiebieskie liście są nakrapiane na biało i mają brzegi z drobnymi, miękkimi ząbkami. Zwykle kwitnie pod koniec zimy. Dojrzałe rozety wytwarzają na końcach krótkich pędów kwiatostan w formie kłosa, z czerwonymi i pomarańczowymi kwiatami ozdobionymi białymi i zielonymi akcentami. Ten aloes jest mało mrozoodporny, za to bardzo dobrze znosi długie, gorące i suche lata.

Aloe bevifolia to gatunek botaniczny należący do rodziny asfodelowatych, pochodzący z niewielkiego obszaru wybrzeża położonego na dalekim południu Republiki Południowej Afryki. Jest to niewielka, kompaktowa, sukulentowa bylina o pokroju rozetowym, szerszym niż wyższym, osiągająca maksymalnie 30 cm szerokości i 20 cm wysokości. W uprawie w naszym klimacie w okresie kwitnienia rzadko przekracza 45–50 cm. Rośnie dość szybko, osiągając rozmiary dorosłej rośliny w ciągu 5–6 lat. Tworzy krótką łodygę, która z wiekiem osiąga nie więcej niż 10 cm wysokości i jest zasłonięta przez liście. Liście są trójkątne, grube, mięsiste i wzniesione. Ich szaroniebieskie zabarwienie wynika z obecności pruiny, która maskuje zielony kolor blaszek liściowych. W zależności od pory roku i panującej suszy liście zwijają się i przybierają wyjątkowo piękne, delikatne odcienie pomarańczowe, dymnoszare i różowawe. Na brzegach, a także wzdłuż wyraźnie zaznaczonego, centralnego grzbietu na spodzie blaszek liściowych, znajdują się białe, niekłujące kolce. Od marca do maja, zależnie od klimatu i danego roku, ze środka dojrzałych rozet wyrasta nierozgałęziony pęd kwiatostanowy o wysokości 50 cm, zakończony kłosem zwisających kwiatów rurkowatych w koralowych barwach, od pomarańczowej po czerwoną. Gatunek ten wytwarza liczne rozety potomne.

Aloe brevifolia bardzo dobrze rośnie w doniczce, którą możesz ozdobić taras lub balkon. Pamiętaj, aby usuwać rozety, gdy stają się zbyt liczne w stosunku do dostępnego miejsca. W ciepłym klimacie może także dobrze rozwijać się w otwartym gruncie lub na osłoniętych wybrzeżach Atlantyku, na rabacie, skalniaku albo dobrze przepuszczalnej skarpie. W suchej glebie wytrzymuje spadki temperatury do około -6 °C. Posadź tego aloesa na dobrze przepuszczalnym, pochyłym lub kamienistym terenie, a nawet w murze z suchego kamienia. W innych regionach posadź go w doniczce szerszej niż wyższej, aby w pełni cieszyć się jego wyjątkowym urokiem. Możesz na przykład zestawić go z małymi agawami. U ich podstawy możesz posadzić rośliny okrywowe o podobnie niewielkich wymaganiach: wiesiołki, osteospermum, felicję i słonecznicę. Wypełnią one wolną przestrzeń kwiatami i zimozielonymi liśćmi, a także zamaskują miejsce po obumarłej roślinie.

O agawach i aloesach:

Aloesy i agawy są do siebie podobne, ale należą do dwóch różnych rodzin botanicznych: aloesowatych i agawowatych. Najważniejsza różnica polega na tym, że rozety aloesów kwitną przez wiele lat, podczas gdy zakwitnięcie dojrzałej rozety agawy oznacza koniec jej życia. U niektórych gatunków aloesów pąki wyrastające spomiędzy liści dają początek nowym roślinom, które pokrywają wysuszone pozostałości rośliny matecznej. U agaw centralny pęd kwiatostanowy rozwija się z pąka wierzchołkowego. U aloesów pąki kwiatowe powstają między liśćmi. Agawy pochodzą z Ameryki Północnej, natomiast aloesy występują wyłącznie w południowej części Afryki oraz na wyspach położonych w pobliżu Oceanu Indyjskiego.