Aster Frikarta Jungfrau

Aster Frikarta 'Jungfrau' to piękna odmiana astera Frikarta, której nazwa oznacza po niemiecku „młodą dziewczynę”. Ta kokieteryjna, niezwykle świeża bylina o dość zwartym pokroju zachwyca długim i jasnym kwitnieniem w niebieskofioletowym kolorze, ze złotym środkiem, od połowy lata aż do jesieni. Asters Frikarta są bardzo łatwe w uprawie na słońcu, w każdej dobrze przepuszczalnej glebie, nawet wapiennej i dość suchej latem. Te doskonałe rośliny na rabaty wymagają bardzo niewielkiej pielęgnacji, poza cięciem pielęgnacyjnym na początku wiosny.

Aster (x) frikartii, rozsławiony przez słynną odmianę 'Mönch', to mieszaniec ogrodowy, który powstał w szkółce Frikarta w Szwajcarii w latach 20. XX wieku. Jest wynikiem skrzyżowania Aster amellus, gatunku botanicznego występującego na dużej części terytorium Francji, z wyjątkiem północy i zachodu, oraz A. thomsonii, pochodzącego z zachodnich Himalajów. To bylina o krzaczastym pokroju, odporna na mróz i oszczędnie gospodarująca wodą, która preferuje gleby wapienne oraz bardzo słoneczne stanowiska. Krzyżówka ta dała początek licznym odmianom, które wszystkie są doskonałymi roślinami ogrodowymi.

Aster Frikarta 'Jungfrau' ma dość zwarty pokrój. Roślina tworzy kępę ulistnionych łodyg, która szybko osiąga około 60 cm wysokości i 30–40 cm szerokości u podstawy, zależnie od warunków uprawy. Łodygi są pokryte liśćmi o średniozielonej barwie, owalnymi i grubo ząbkowanymi na brzegach. Kwitnienie zwykle rozpoczyna się w sierpniu i trwa przez wiele tygodni, niekiedy aż do października, zależnie od regionu. Na końcach łodyg pojawiają się obfite bukiety złożone z kwiatostanów typu koszyczek, które nazywamy kwiatami. Każdy koszyczek, o średnicy 3–4 cm, składa się z pierścienia delikatnych języczków otaczających jaskrawożółty środek. Barwa języczków stopniowo przechodzi od niebieskiej przez niebieskofioletową do fioletowej, natomiast żółty środek przybiera brązowawy odcień. Kwiaty są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły. Łodygi tego astra są stosunkowo wiotkie, ale zwykle nie wymagają podpierania, jeśli gleba nie jest zbyt żyzna ani zbyt wilgotna. Nadziemna część tej byliny zasycha zimą i odrasta wiosną z karpy.

Ten aster Jungfrau doskonale pasuje do wiejskich, romantycznych i inspirowanych naturą rabat. Dobrze radzi sobie na glebach, które nie sprzyjają okazałym astrom nowoangielskim i nowobelgijskim, bardziej wymagającym pod względem wody i składników pokarmowych. Jego dodatkową zaletą jest niewielka podatność na mączniaka prawdziwego oraz łatwiejsze przystosowanie do warunków panujących w większości regionów. Doskonale komponuje się ze średniej wielkości trawami, szałwiami krzewiastymi lub bylinowymi, a także na przykład z kocimiętkami i kłosowcami. Kwiaty astrów doskonale nadają się do bukietów, dlatego warto zestawić je na przykład z białymi lub różowymi daliami.