Aster thomsonii

Aster thomsonii, aster Thomsona to bylina pochodząca z Himalajów, wyróżniająca się długim letnim kwitnieniem w liliowoniebieskim kolorze. Bardzo mrozoodporny i niezawodny aster tworzy wdzięczne, lekkie kępy na naturalistycznych rabatach i w wiejskich ogrodach. Wypełnia przerwę między kwitnieniem roślin wczesnego lata a kwitnieniem jesiennych astrów, dostarczając pszczołom i motylom nektaru oraz pyłku. Ten odporny gatunek botaniczny jest mało podatny na mączniaka prawdziwego, który atakuje niektóre spokrewnione z nim gatunki.

Aster Thomsona należy do rodziny astrowatych. Obecnie zalicza się go do rodzaju Cordiofontis pod nazwą Cordiofontis flexuosa, a jego głównymi synonimami są Aster flexuosus i Kalimeris flexuosa. Należy do grupy „astrów letnich”. Jest to bylina zielna, sezonowa, o krótkim, kłączowym korzeniu i korzeniach włóknistych, której część nadziemna całkowicie zamiera zimą. W naturze gatunek ten występuje od zachodniego Pakistanu po Nepal, na zboczach i obrzeżach chłodnych lasów, na wysokości od 2100 do 3000 m n.p.m. Nazwa gatunkowa upamiętnia brytyjskiego botanika i chirurga Thomasa Thomsona, który w XIX wieku badał florę Himalajów. Ten dziki aster był również jednym z rodziców dobrze znanej hybrydy Aster × frikartii 'Mönch', cenionej w ogrodach za długotrwałe kwitnienie.
Roślina tworzy krzaczastą kępę złożoną z licznych smukłych, ciemnych pędów, szorstkich w dotyku, wyprostowanych, a następnie lekko łukowato wygiętych, o wysokości od 50 do 90 cm, zależnie od gleby i klimatu. Liście są pojedyncze, ułożone naprzemianlegle, owalne do eliptycznych, długości od 5 do 10 cm, ze spiczastym wierzchołkiem i grubo ząbkowanym brzegiem. U nasady częściowo obejmują łodygę, mają dość intensywną, średniozieloną barwę i są lekko szorstkie na spodzie. Kwitnienie rozpoczyna się w lipcu i trwa aż do września: na końcach pędów rozwijają się koszyczki pojedyncze lub zebrane w grupy, o średnicy od 3,5 do 5 cm, złożone z licznych, bardzo smukłych języczków w jasnym liliowoniebieskim kolorze, otaczających złocistożółty środek. Zapylone kwiaty wytwarzają drobne niełupki zwieńczone jedwabistym puchem kielichowym. Kłączowy korzeń pozwala kępie powoli się rozrastać, bez nadmiernej ekspansji. W uprawie spotyka się również karłową formę 'Nanus', znacznie bardziej zwartą, osiągającą około 40 cm wysokości i szerokości.

Aster Thomsona doskonale pasuje do wiejskich i górskich ogrodów oraz na kwietne łąki. Możesz posadzić go w środkowej części rabaty, w niewielkich, oddalonych od siebie kępach łączących poszczególne rośliny, albo w nieco wyższej obwódce rabaty wzdłuż ścieżki. Dobrze komponuje się z pionowymi kwiatostanami kłosowca 'Blue Fortune', oszronionymi liśćmi turzycy włosistej 'Frosted Curls' oraz drobnymi, bardzo naturalnymi pomponami krwiściągu krwiściągu lekarskiego 'Pink Tanna'. Jesienią jego miejsce zajmie zawilec hupeheński 'Dreaming Swan'.

Rodzaj Aster jest niezwykle bogaty, obejmuje szeroką gamę kolorów i odmiany o różnej wysokości, odpowiednie do każdego rodzaju gleby. W zależności od odmiany można nawet wydłużyć okres kwitnienia od wiosny aż do końca jesieni. Miłośnicy tych pięknych, przypominających jastruny kwiatów o wiejskim charakterze mogą cieszyć się nimi przez większą część roku, zarówno w ogrodzie, jak i w bukietach.