Bergenia Bach

Bergenia 'Bach', znana także jako bergenia lub roślina szewców, to odmiana wyhodowana w wyniku krzyżowania w 1950 roku. Ciemna gama barw tej odmiany odznacza się niezrównaną elegancją. Jej rozeta dużych, lśniących, zimozielonych liści o ciemnozielonej barwie, zimą przebarwiających się na purpurowoczerwono, wspaniale komponuje się wiosną z wyprostowanymi gronami biało-różowych kwiatów o wiśniowoczarnych środkach i bordowych kielichach. Ta klasyczna i łatwa w uprawie bylina z czasem tworzy niski, gęsty dywan, porastając nawet najmniej sprzyjające miejsca poza suchymi i gorącymi regionami. Odporna, mało wymagająca i w pełni mrozoodporna, jest niezastąpiona w słabiej oświetlonych ogrodach, na przepuszczalnej, raczej świeżej i próchnicznej glebie.

Bergenia 'Bach' należy do rodziny skalnicowatych i jest odmianą pochodzenia mieszańcowego, wyhodowaną w ogrodnictwie. Jest to zimozielona bylina herbaceousna o wysokości około 30 cm, płożącym pokroju i zwartej kępie o szerokości 40 cm. Rozwija się z grubego, masywnego, płożącego kłącza, osłoniętego nasadami liści. Z czasem roślina się rozrasta, jednak jej wzrost jest tak powolny, że trudno uznać ją za ekspansywną. Tu i ówdzie pojawiają się pędy boczne, które z czasem tworzą piękny dywan. Skórzaste liście są ułożone w rozety, wypolerowane i lśniące. Są bardzo grube, sercowate i ząbkowane na brzegach. Kwiaty, osadzone raczej poziomo, zebrane są w wiechy. Są białe, z czasem przechodzą w jasny róż, a także pachnące; wyrastają na pomarańczowopurpurowych pędach, które wznoszą się wysoko ponad liście. Odmiana kwitnie od marca do maja, a pod koniec lata może jeszcze powtórzyć kwitnienie.

Bergenia 'Bach' dobrze rośnie na większości gleb, jednak najlepiej rozwija się na podłożu bogatym w próchnicę i świeżym. Dobrze znosi zasolone powietrze i gleby wapienne. Zbyt suche podłoże może ograniczać jej wzrost. Dobrze rośnie w cieniu, półcieniu lub na stanowisku słonecznym, ale nie narażonym na silne upały; należy unikać głębokiego cienia, w którym nie kwitnie, oraz intensywnego nasłonecznienia. Chłód i ubogie gleby wzmacniają jej wybarwienie. Jeśli szukasz eleganckiej i wytrzymałej byliny, która zawsze będzie atrakcyjna, wybierz właśnie tę bergenię. Możesz z powodzeniem uprawiać ją w donicach, pojemnikach, ogrodach skalnych, na obrzeżach rabat lub jako niewielką roślinę okrywową, a także sadzić u podnóża krzewów liściastych, które przepuszczą zimowe słońce, a latem ochronią ją przed jego nadmiernym działaniem. Wzdłuż ścieżki możesz posadzić ją w towarzystwie bodziszków wieloletnich (Geranium macrorrhizum) i pierwiosnków, a wśród drzew i krzewów – ciemierników wschodnich (ciemierniki wschodnie), funkii oraz rodgersji.