Beschorneria yuccoides - Beszorneria jukolistna

Beszorneria jukolistna, której francuska nazwa brzmi Beschornéria, jest mimo pustynnego wyglądu wspaniałą i prawdziwą byliną skraju lasu oraz widnych zadrzewień, doskonale przystosowującą się do naszych umiarkowanych, niezbyt chłodnych klimatów. Tworzy dużą rozetę wąskich, zimozielonych liści o niebieskawozielonej barwie i pięknym, fontannowym pokroju. Latem ze środka rozety wyrasta spektakularny kwiatostan w różowoczerwonym kolorze, który zdaje się uginać tylko na jedną stronę pod ciężarem rurkowatych kwiatów o niezwykłej, jaskrawozielonej barwie, z czerwonymi przykwiatkami i bogatych w nektar. Ta mało mrozoodporna roślina nie toleruje zimowej wilgoci. Wymaga doskonale przepuszczalnej gleby. Dobrze rośnie zarówno w pełnym słońcu na tarasie, jak i w ogrodzie skalnym czy w widnym, suchym lesie, wśród korzeni starych drzew.

Pochodząca z Meksyku i niezwykle dekoracyjna beszorneria jukolistna to gatunek botaniczny z rodziny agawowatych, spokrewniony z jukami, do których jest podobny, a także z tuberozą. W naturze często rośnie w przerzedzonych dąbrowach. Ta wieloletnia roślina zielna, będąca sukulentem, ma kłącza zdolne do wytwarzania odrostów, ale jest niemal pozbawiona pędów nadziemnych. Tworzy rozetę przyziemną o wysokości od 60 do 80 cm i szerokości 60 m. Liście są ostro zakończone, zimozielone, lancetowate i pozbawione kolców. Są gładkie, elastyczne, w dojrzałym wieku mają niebieskawozieloną barwę, a ich końce odginają się na zewnątrz. Spektakularne kwitnienie przypada, zależnie od roku, od maja–czerwca do sierpnia. Mięsisty pęd kwiatostanowy o różowoczerwonej barwie może osiągać od 1,50 m do 2 m wysokości. Zawsze łukowato wygina się ku ziemi i kieruje na południe. Wytwarza liczne, jednocześnie niezwykłe i piękne rurkowate, zwisające kwiaty. Bardzo jaskrawozielona korona jest otoczona niezwykle dekoracyjnymi, jaskraworóżowoczerwonymi przykwiatkami. To silnie miododajne i nektarodajne kwitnienie przyciąga liczne owady zapylające. Roślina jest mrozoodporna do -8/-10 °C w doskonale przepuszczalnej glebie.

W łagodnym klimacie ta beszorneria doskonale nadaje się do zagospodarowania dużego ogrodu skalnego, egzotycznej rabaty lub efektownego obsadzenia skraju lasu, między korzeniami starych drzew. Możesz posadzić ją jako soliter albo zestawić na suchym nasypie z agawą amerykańską, opuncją, zapaliczką pospolitą, dość mrozoodpornymi kaktusami kolumnowymi (Cleistocactus strausii, Cylindropuntia imbricata) oraz równie niewymagającymi żmijowcami kanaryjskimi. Na skraju lasu będzie dobrze komponować się z Phlomis samia, Acanthus mollis, Dicliptera suberecta i naparstnicą wełnistą. Ogrodnicy z chłodniejszych regionów mogą posadzić ją w bardzo dużej donicy na tarasie, tuż obok bananowca, starannie wybierając najbardziej osłonięte miejsce, w pełnym słońcu, aby stworzyć aranżację inspirowaną ogrodami otoczonymi murami i patio, które kwitną na drugim końcu świata. Ta roślina, mrozoodporna do około -10 °C w doskonale przepuszczalnej glebie, może okazać się ekspansywna w miejscach, w których dobrze się czuje.