Bylica boże drzewko - Artemisia abrotanum

Artemisia abrotanum, znana również jako bylica boże drzewko, bylica cytrynowa czy wśród zielarzy rusznica, tworzy szczególnie aromatyczny, krzaczasty podkrzew o bardzo mocno podzielonych, szarozielonych liściach, opadających lub półzimozielonych w zależności od klimatu. Doskonale sprawdza się w najbardziej niegościnnych zakątkach ogrodu, omijanych przez inne rośliny. Idealna do gleby kamienistej, w pełnym słońcu.

Bylica boże drzewko to bylina z rodziny astrowatych, uprawiana jako roślina przyprawowa i ozdobna. Zadomowiła się w wielu regionach Europy, a jej dokładne pochodzenie pozostaje nieznane. Uważa się, że pochodzi z basenu Morza Śródziemnego, być może z Turcji. Ta bylica tworzy podkrzew, który po dwóch latach uprawy osiąga 1 m wysokości i szerokości. Jej zielne, wieloletnie pędy o przekroju kwadratowym, pokryte półzimozielonymi liśćmi, są wyprostowane, lecz kruche. Liście ułożone naprzemiennie, opadające, długości 5 cm, są cienkie i bardzo mocno podzielone na wąskie paski. Mają niebieskawozielony kolor, od spodu są owłosione, a z wierzchu nagie. Zawierają olejek eteryczny odpowiedzialny za ich cytrynowy i piołunowy zapach. Żółte kwiaty, pojawiające się w sierpniu, nie mają większej wartości ozdobnej. Wszystkie są rurkowate i zebrane w bardzo małe koszyczki. Koszyczki tworzą z kolei gęste, zwisające wiechy.

Bylica boże drzewko preferuje suche do świeżego, dobrze przepuszczalnego podłoże oraz pełne słońce. Nawet jeśli jej nadziemna część przemarźnie podczas pierwszej zimy, wiosną z dolnej części pędu wyrosną nowe pąki. Połącz bylicę cytrynową z kilkoma różami historycznymi, a uzyskasz uroczy efekt. Wykorzystaj tę roślinę jako tło z tyłu rabat bylinowych. Znajdzie również miejsce w ogrodzie ziołowym, w towarzystwie szałwii lekarskiej, lawendy, macierzanki i rozmarynu.

Artemisia abrotanum to roślina lecznicza o uznanych właściwościach. Świeże liście o cytrynowym smaku można wykorzystywać do aromatyzowania sałatek, tłustych mięs, octu, sosów i ciast, a także do przyprawiania pieczonych mięs, takich jak wołowina czy wieprzowina, oraz ryb, zwłaszcza węgorza. W Delfinacie nadal wykorzystuje się ją, podobnie jak genepi, do produkcji likieru zwanego rusznicą.