Dzwonek ogrodowy niebieski

Dzwonek ogrodowy, znany również jako dzwonek ogrodowy lub dzwonek Canterbury, jest rośliną raczej dwuletnią niż wieloletnią, ale w każdym razie bardzo pięknym polnym kwiatem o spektakularnym kwitnieniu. Potrzebuje czasu, aby się zadomowić, lecz późną wiosną lub na początku lata tworzy, na pełnych łodygach, kwiaty w kształcie dużych, prostych dzwonów o delikatnej niebieskofioletowej barwie. Niewymagająca i w pełni mrozoodporna roślina pochodząca z południowych regionów Europy łatwo zadomawia się w ogrodzie, nawet w zadrzewieniach i na kamienistych zboczach. To idealna roślina do zacienionych, nieco dzikich zakątków oraz ogrodów, które nie wymagają stałej pielęgnacji. Jej kwiaty długo zachowują świeżość w bukietach.

Nazywana również dzwonkiem wielkokwiatowym lub dzwonkiem Canterbury, ta piękna roślina ozdobna należy do rodziny dzwonkowatych. Jest dziko rosnącym gatunkiem rozpowszechnionym w naszych lasach i na kamienistych polach, szczególnie w cieplejszych regionach, gdzie wymyka się z ogrodów. Ta wytrzymała roślina dwuletnia, o grubym i twardym korzeniu, przystosowuje się do trudnych warunków uprawy i zachwyca wyjątkowym letnim kwitnieniem, które w zależności od klimatu trwa od maja do lipca. W pierwszym roku tworzy rozetę przyziemną złożoną z wąskich, owalnolancetowatych, ciemnozielonych liści. W drugim lub trzecim roku z tej rozety wyrastają pełne i zaokrąglone łodygi pełne o wysokości około 80 cm, które na ogół nie wymagają podpór. Pojawiają się na nich duże, proste dzwoneczki o długości od 3 do 6 cm, lekko owłosione i wdzięcznie pochylone, z odgiętymi brzegami, nieco przypominające kwiaty kobei pnącej. U gatunku typowego są często niebieskofioletowe, natomiast u poszczególnych odmian przybierają bardzo różnorodne barwy: od bieli po mniej lub bardziej intensywny róż, a także rozmaite odcienie niebieskiego.

Dzwonek ogrodowy to przede wszystkim piękna dzika roślina, doskonale przystosowana do większości naszych warunków klimatycznych, która przyczynia się do zwiększania bioróżnorodności w naszych ogrodach, będących wciąż stosunkowo mało naruszonymi przestrzeniami. Z tego względu doskonale pasuje do naturalnej rabaty, na stanowisku raczej półcienistym, gdzie nie trzeba obawiać się, że zbytnio się rozrośnie. Będzie idealnym towarzystwem dla innych pięknych dzikich roślin: dziewanny, ostrogowca hiszpańskiego (Centranthus ruber), cykorii podróżnik, sparcety siewnej, jeżówki purpurowej, kopru włoskiego, świerzbnicy polnej, wiązówki, poziewnika, groszku wiosennego lub przywrotników. Jego prostota wspaniale komponuje się z zaokrąglonymi kwiatami starych róż i łagodzi ciężkie korony intensywnie czerwonych piwonii. Kwiaty zerwane w ogrodzie pozostaną piękne w wazonie przez kilka dni. Dzięki nim możesz tworzyć wspaniałe polne bukiety, łącząc je na przykład z naparstnicami.

O dzwonkach:

U dzwonków kępa wypuszcza białe rozłogi, które rozchodzą się pod ziemią we wszystkich kierunkach. Zapewniają one roślinie długotrwałą trwałość. Liczne wyprostowane łodygi wyrastające z kępy lub rozłóg mogą być płodne albo bezpłodne. Kiedy więc widzimy dużą populację dzwonków, często w rzeczywistości jest ona klonem tylko jednego osobnika. Z kolei różne gatunki dzwonków bardzo łatwo się ze sobą krzyżują i często towarzyszy im cała gama form pośrednich, co czyni je niezwykle interesującymi dla hodowców.