Echinocactus grusonii var. brevispinus - Fotel teściowej

Echinocactus grusonii var. brevispinus, nazywany „echinokaktusem Grusona bez kolców”, to sympatyczny kaktus, znacznie mniej kolczasty niż forma klasyczna. Wyróżnia się niemal idealnie kulistym kształtem, licznymi, wyraźnie zaznaczonymi żebrami oraz prawie gładkim wyglądem. Bardzo odporny na suszę, czasem można go spotkać w egzotycznych ogrodach skalnych na wybrzeżu Morza Śródziemnego, gdzie nigdy nie występują przymrozki. W innych miejscach jego pozbawiona kolców zaokrąglona sylwetka jest bardzo ceniona w uprawie doniczkowej, zwłaszcza w jasnych wnętrzach.

Echinocactus grusonii var. brevispinus należy do rodziny kaktusowatych. Jest to mutacja, która pojawiła się w uprawie. Ta odmiana ogrodnicza została po raz pierwszy opisana w 1981 roku. Gatunek typowy pochodzi ze środkowo-wschodniego Meksyku, a dokładniej ze stanów Querétaro i Hidalgo, gdzie rośnie na skalistych, wulkanicznych zboczach na wysokości około 1400 m n.p.m. Kaktus ten wytwarza mięsistą, kulistą łodygę o jasnozielonej barwie, złożoną z 21–37 wyraźnie zaznaczonych żeber. W przeciwieństwie do formy klasycznej jego owłosione areole wytwarzają jedynie krótkie i cienkie ciernie, a czasem są one niemal całkowicie nieobecne, dzięki czemu roślina ma gładszy i mniej groźny wygląd. W pełni dojrzały, po upływie kilku dziesięcioleci, Echinocactus grusonii var. brevispinus może osiągać około 60 cm wysokości i niemal 90 cm średnicy. Rośnie bardzo wolno — często mija ponad 20 lat, zanim roślina osiągnie rozmiary dorosłego egzemplarza. Kwitnienie w pomieszczeniach jest wyjątkowe, ponieważ wymaga optymalnych warunków. W ciepłym i bardzo słonecznym klimacie okazy w wieku 20 lat i starsze mogą kwitnąć latem. Wytwarzają piękne, żółte kwiaty w kształcie kielichów, o średnicy około 5 cm, ułożone w koronie na szczycie kaktusa. Owoce tego kaktusa są kuliste, lekko wydłużone, żółtozielone i pokryte delikatnym białym meszkiem; zawierają brązowe, gładkie nasiona. Jego system korzeniowy, głównie włóknisty i rozrastający się płytko, jest doskonale przystosowany do szybkiego pobierania wody z okazjonalnych opadów występujących w jego naturalnym środowisku.

Echinokaktus Grusona lubi przebywać na zewnątrz, gdy tylko temperatury są łagodne. Uwielbia pełne słońce — potrzebuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie, aby zachować piękne, złote ciernie. Umieść go w doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem (podłoże do kaktusów + piasek lub perlit) i podlewaj umiarkowanie — tylko wtedy, gdy ziemia całkowicie wyschnie. Bardzo dobrze znosi upały, nawet powyżej 35 °C.

Echinocactus grusonii var. brevispinus jest bardzo wrażliwy na zimno i nie znosi temperatur poniżej -5 °C. Można go uprawiać w otwartym gruncie wyłącznie w regionach o ciepłym i suchym klimacie (strefy mrozoodporności USDA 9 i 10). W innych miejscach konieczna jest uprawa w doniczce, aby można było przezimować roślinę w szklarni, na werandzie lub w jasnym pomieszczeniu. Kaktus ten potrzebuje bardzo przepuszczalnego podłoża z dodatkiem piasku lub żwiru, a także umiarkowanego podlewania latem i niemal całkowitego ograniczenia podlewania zimą. Umieszczony w pełnym słońcu, ukaże całe swoje piękno, a jego wzrost będzie optymalny. W kolekcji kaktusów i sukulentów wyróżni się oryginalnym i bezpiecznym wyglądem!