Aeonium Mary Ann Kunkel

Eonium 'Mary Ann Kunkel' to sukulent pochodzący z Wysp Kanaryjskich, o niezwykle efektownym i atrakcyjnym, graficznym pokroju. Dzięki bardzo wyprostowanemu pokrojowi oraz krótkim, rozgałęzionym pędom zakończonym rozetami liści o różnej wielkości ta bylina z czasem zaczyna przypominać bonsai. Jej grube, zachodzące na siebie liście mają intensywnie zieloną lub lekko sinawą barwę, często dodatkowo podkreśloną różowopurpurową obwódką. Ponieważ znosi jedynie krótkotrwałe spadki temperatury do -4 °C, to eonium można sadzić w gruncie wyłącznie w rejonach o bardzo łagodnym klimacie, na przykład na Lazurowym Wybrzeżu. Bardzo zwarty pokrój sprawia, że wszędzie indziej z łatwością można je uprawiać w doniczce i zimą chronić przed chłodem.

Eonium należy do rodziny gruboszowatych, obejmującej 30 rodzajów i blisko 1400 gatunków. Często niewielkie, rośliny te są szczególnie dobrze przystosowane do suszy dzięki odmiennemu metabolizmowi, który wyróżnia je w świecie roślin. Wiele rodzajów występuje zatem w ciepłych rejonach świata, między innymi Echeveria, bardzo licznie reprezentowana w Meksyku i często wykorzystywana w mozaikulturze. Inne należą jednak do rodzimej flory Francji i doskonale znoszą mróz, jak Sedum (rozchodnik), który zdobi ogrody i dobrze nadaje się do zazieleniania dachów. Znanych jest 45 gatunków eonium, które mają wiele wspólnych cech, tym bardziej że niektóre z nich krzyżowały się między sobą.
Tak może być również w przypadku eonium 'Mary Anne Kunkel', nazwanego przez niemieckiego botanika Gûnthera W.H. Kunkela na cześć jego żony. Był on specjalistą w dziedzinie obszarów suchych i niezwykle płodnym autorem, mającym na koncie 70 książek. Choć pokrewieństwo tego eonium nie jest pewne, prawdopodobnie powstało ono ze skrzyżowania A. percarneum var. guiaense i A. mascaense. Pierwszy z tych gatunków, pochodzący z wyspy Gran Canaria, tworzy liczne rozgałęzienia i dość dobrze znosi wilgoć. Drugi, który prawdopodobnie wyginął w środowisku naturalnym, pochodził z Teneryfy i obecnie występuje wyłącznie w uprawie. Ceniony jest za bardzo liczne rozety nadające mu wyjątkowo gęsty wygląd.
'Mary Anne Kunkel' ma bardzo wyprostowany, dość nietypowy pokrój jak na ten rodzaj roślin i tworzy rodzaj niezwykle ozdobnego stożka. Mięsiste główne pędy wznoszą się niemal pionowo, rozgałęziając się na boki i tworząc krótkie odgałęzienia. Każde z nich kończy się rozetą liści o zmiennej średnicy, które nadają temu mieszańcowi wyjątkowy charakter. Podobnie jak u innych gatunków, liście układają się według niemal matematycznego geometrycznego wzoru, co w dużej mierze decyduje o atrakcyjności rośliny. Mięsiste liście mają łopatkowaty kształt. W miejscu osadzenia są wąskie, natomiast w górnej jednej trzeciej części wyraźnie się rozszerzają i kończą ostrym wierzchołkiem w kształcie litery V. Zwykle mają piękną, intensywnie zieloną barwę, ale w zależności od egzemplarza, pory roku lub klimatu mogą również przybierać lekko sinozielony lub szarawy odcień. Blaszka liściowa jest najczęściej obrzeżona różową lub purpurową obwódką, bardzo elegancką i jeszcze bardziej podkreślającą graficzny charakter liścia. Latem liść może być ponadto ozdobiony ciemną linią pośrodku, która często zanika zimą. Choć główną ozdobą rośliny są liście, latem może ona również zakwitnąć, tworząc pędy kwiatostanowe zakończone baldachogronami drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w kolorze białokremowym.

Roślina ta może bez problemu spędzać lato na zewnątrz, w pełnym słońcu lub półcieniu, przy temperaturze w ciągu dnia od 15 °C do 25 °C. Wystaw ją na zewnątrz, gdy tylko nocne temperatury utrzymują się powyżej 10–15 °C, i wnieś do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.

Eonium 'Mary Ann Kunkel' jest szczególnie interesujące ze względu na współczesny charakter i bardzo graficzną formę. Możesz uprawiać je w doniczce, aby zimą chronić je przed chłodem, a latem ozdabiać nim taras w towarzystwie innych roślin tarasowych, takich jak kalamondyna (Citrus madurensis) lub pomarańcza pokojowa, która ma białe, przyjemnie pachnące kwiaty oraz kwaskowate owoce cenione w kuchni. W najłagodniejszych rejonach wybrzeża Atlantyku lub na Lazurowym Wybrzeżu będzie doskonałym egzemplarzem do dobrze nasłonecznionej i osłoniętej skalniaka. Posadź je na pierwszym planie przed Dasylirionem, którego równie niezwykła sylwetka będzie elegancko kontrastować z jego pokrojem. Posadź obok także egzemplarz aloesu 'Safari Sunrise' o ciemnozielonych, smukłych liściach i obfitym kwitnieniu, którego białe kwiaty przechodzą w łososiowy odcień, a uzyskasz niezwykle piękną kompozycję.

Eonium drzewiaste uprawia się w pomieszczeniach, w bardzo jasnym miejscu, w temperaturze od 15 do 25 °C ; lubi spędzać lato na zewnątrz, w pełnym słońcu lub półcieniu, pod warunkiem że nocne temperatury utrzymują się powyżej 5–10 °C.