Ferocactus stainesii

Ferocactus stainesii to kulisty, a następnie kolumnowy kaktus pochodzący z Meksyku, o imponującym pokroju i spektakularnych czerwonych cierniach. W otwartym gruncie może osiągać kilka metrów wysokości, ale w doniczce pozostaje bardziej zwarty. Jego żebrowane, ciemnozielone ciało zdobią potężne, zakrzywione ciernie. To gatunek łatwy w uprawie w pełnym słońcu i w doskonale przepuszczalnej glebie, jednak roślina pozostaje wrażliwa na chłód. Poza wybrzeżem Morza Śródziemnego uprawia się go w doniczce na tarasie lub balkonie, a na zimę przenosi w osłonięte miejsce.

Ferocactus stainesii należy do rodziny kaktusowatych. Pochodzący z północnego Meksyku gatunek występuje w stanach Coahuila, Durango, Nuevo León, San Luis Potosí, Tamaulipas i Zacatecas, gdzie rośnie na półpustynnych, wapiennych, skalistych wzgórzach. Ten kaktus, początkowo kulisty, a następnie bardziej kolumnowy, może po wielu latach osiągnąć w gruncie 2 m wysokości i 30–40 cm średnicy. Uprawiany w dużej doniczce pozostanie bardziej zwarty i rzadko przekroczy 1 m wysokości. „Typowy” Ferocactus stainesii ma od 13 do 20 spłaszczonych, często pofalowanych żeber z blisko rozmieszczonymi, okrągłymi areolami. Zakrzywione ciernie centralne, początkowo jaskrawoczerwone lub purpurowe, z wiekiem żółkną, natomiast ciernie radialne są białe i mniej lub bardziej pokryte włoskami. Letnie kwitnienie przynosi pomarańczowe kwiaty o długości około 2,5 cm. Jeśli zawiążą się owoce, będą żółte i osiągną długość 3–4 cm. System korzeniowy jest płytki i przystosowany do warunków suchych. Dawniej lokalne społeczności spożywały pąki kwiatowe tego gatunku, co mogło wpływać na liczebność jego naturalnych populacji. Ferocactus stainesii dość łatwo kwitnie na zewnątrz , jeśli zostanie posadzony w pełnym słońcu, w dobrze przepuszczalnej glebie, która zimą pozostaje dość sucha. W pomieszczeniu ustaw go zimą w chłodnym miejscu, blisko okna wychodzącego na południe, i ogranicz podlewanie, aby zapewnić mu okres spoczynku. Różnica temperatur między dniem a nocą pobudza kwitnienie, podobnie jak lekki stres wodny wiosną, przed wznowieniem podlewania.

Ferocactus stainesii znacznie lepiej nadaje się do uprawy w otwartym gruncie w rejonach o niezbyt chłodnym zimą klimacie. Można go także uprawiać w doniczce szerszej niż głębszej. Majestatyczny, rzuca swój groźny i pełen charakteru cień na mineralne podłoże. Ten kaktus doskonale pasuje do pustynnej kompozycji, w towarzystwie juki wspaniałej 'Variegata' oraz na przykład aloesu spinosissima . Efektownie zaprezentuje się w szerokiej terakotowej misie, na przykład w pobliżu Cereus forbesii 'Spiralis', którego skręcone kolumny podkreślają jego architektoniczny pokrój. Ta odmiana tworzy kompozycję, w której surowość staje się sztuką.

Ferocactus w doniczce można uprawiać na zewnątrz od ustąpienia przymrozków aż do jesieni. W chłodnym okresie ustaw go w pomieszczeniu blisko okna wychodzącego na południe lub zachód albo pod lampą do uprawy roślin, aby zapewnić mu 12–14 godzin światła, w chłodnym lub umiarkowanie ciepłym otoczeniu (od 10 do 21 °C) i przy bardzo rzadkim podlewaniu. Wnieś go do pomieszczenia, gdy temperatura zbliży się do 0 °C.