Gailardia wielkokwiatowa Arizona Red Shades

  Gailardia oścista 'Arizona Red' wyróżnia się wczesnym kwitnieniem, pięknymi rubinowymi, purpurowymi i złotymi barwami dużych kwiatów oraz zwartym pokrojem, doskonale nadającym się do ozdabiania małych przestrzeni, skalniaków, obrzeży rabat i słonecznych tarasów. Podobnie jak wszystkie gailardie, jest to bylina mrozoodporna i wyjątkowo odporna, niemal niemożliwa do nieudanej uprawy na słońcu, w każdej dobrze przepuszczalnej ziemi ogrodowej. Kwitnie przez całe lato, a jej pielęgnacja ogranicza się do stopniowego usuwania przekwitłych kwiatów.

Gaillardia (x) grandiflora to mieszaniec ogrodowy powstały ze skrzyżowania Gaillardia aristata, wieloletniego gatunku pochodzącego z rozległych centralnych równin Ameryki Północnej, z G. pulchella, rośliną niemal jednoroczną, rodzimą dla północnego Meksyku oraz południowych i centralnych części Stanów Zjednoczonych. Należący, podobnie jak oboje rodzice i słonecznik, do dużej rodziny astrowatych mieszaniec odziedziczył po pierwszym rodzicu dobrą mrozoodporność i większą długowieczność, a po drugim – niezwykłą obfitość kwitnienia, szybki wzrost i wyjątkowo małe wymagania. 'Arizona Red' szybko tworzy kępę o wysokości i szerokości 30–35 cm. Kwitnienie rozpoczyna w maju lub czerwcu, zależnie od klimatu, około miesiąca wcześniej niż inne odmiany.  Wytwarza duże kwiaty z szerokimi koszyczkami o średnicy 6–7 cm, wokół których gromadzą się owady zapylające. Ich barwa jest bardzo intensywnie purpurowoczerwona, a brzegi płatków bywają nakrapiane żółcią. Środek kwiatu tworzy wypukły, złocistożółty w czasie kwitnienia dysk, który w miarę dojrzewania nasion przybiera od obwodu ku środkowi barwę czerwonofioletową, a następnie brunatną. Liście, skupione głównie u nasady, są wąskie, lekko klapowane lub głęboko powcinane, jasno szarozielone i owłosione, szorstkie w dotyku. Ulistnienie mniej lub bardziej zasycha zimą i odtwarza się wiosną.

Choć dziś nieco niemodne, gailardie, podobnie jak nachyłki i Gaura, należą jednak do mistrzów obfitego kwitnienia i małych wymagań. Nawet dzika forma G. aristata okazuje się bardzo obficie kwitnąca. Ich jedyną wadą jest słaba tolerancja wilgotnego powietrza, nawet w dobrze przepuszczalnej glebie. W cieplejszych regionach, szczególnie na słabych glebach, roślina ta jest prawdziwym dobrodziejstwem: będzie doskonałym towarzystwem dla lawendy, bodziszków czerwonych, kocimiętek, starca popielnego i traw, które również są roślinami o małych wymaganiach i obficie kwitną. Na wilgotniejszej glebie połącz ją na przykład z szałwiami bylinowymi (Mainacht, Schneehügel...) i ostróżkami. Jej kwiaty bardzo dobrze nadają się do bukietów.