Gailardia wielkokwiatowa Tokayer

Gailardia, czyli Gaillardia x grandiflora 'Tokayer', oferuje niekończące się kwitnienie, od czerwca do października, czerpiąc środki do życia nawet z najsłabszej gleby, aby zapewnić nieustanny spektakl swoich kwiatów w intensywnym różowoczerwonym kolorze, ozdobionych piękną pomarańczową obwódką i przypominających wielkie jastruny… w barwach zachodzącego słońca! Środek kwiatu zmienia kolor z żółtego, otoczonego czerwoną obwódką, na brunatnoczerwony w miarę dojrzewania. Ta średniej wielkości gailardia tworzy piękne kępy łodyg i szarozielonych, miękko owłosionych liści, osiągające około 50 cm we wszystkich kierunkach. Ta krótkowieczna bylina cieszy się żelaznym zdrowiem, znosząc chłód, upał i suszę, ale nie toleruje wilgoci — i jest to właściwie jej jedyna słaba strona. Należy do niemal bezproblemowych bylin, które pasują do każdego ogrodu, niezależnie od jego stylu!

Gailardia wielkokwiatowa (Gaillardia x grandiflora) to mieszaniec ogrodowy powstały ze skrzyżowania Gaillardia aristata, byliny pochodzącej z rozległych centralnych równin Ameryki Północnej, oraz Gaillardia pulchella, rośliny niemal jednorocznej, rodzimej dla północnego Meksyku oraz południowych i środkowych Stanów Zjednoczonych. Ten mieszaniec, należący podobnie jak oboje rodzice i słonecznik do wielkiej rodziny astrowatych, odziedziczył po pierwszym rodzicu dobrą mrozoodporność i większą długowieczność, a po drugim — niezwykłą obfitość kwitnienia, szybki wzrost i wyjątkową oszczędność. 'Tokayer', czasami zapisywany jako „Tokajer”, tworzy kępę o wysokości i szerokości od 50 do 60 cm, od lata do jesieni pokrytą dużymi koszyczkami kwiatowymi o średnicy od 5 do 10 cm, wokół których gromadzą się owady zapylające. Ich barwa jest głęboka i intensywna, różowoczerwona, nieblaknąca na słońcu, a końce płatków są żółtopomarańczowe. Cały kwiat ożywia bardzo kontrastowy, dwubarwny środek z żółtym centralnym dyskiem i obwodowym pierścieniem drobnych, brunatnoczerwonych kwiatów języczkowatych. Ulistnienie, głównie przyziemne, tworzą wąskie, lekko klapowane lub głęboko powcinane, szarozielone i miękko owłosione liście.

Choć dziś nieco niemodne, gailardie, wraz z nachyłkiem wielkokwiatowym i innymi gaurami, należą jednak do mistrzyń obfitego kwitnienia. Nawet dzika forma G. aristata okazuje się bardzo obficie kwitnąca. Ich jedyną wadą jest słaba tolerancja wilgoci w powietrzu, nawet w glebie dobrze przepuszczalnej. W ogrodach cieplejszych regionów, zwłaszcza na słabej glebie, roślina ta jest prawdziwym dobrodziejstwem: będzie dobrze komponować się z lawendami, krwistymi lub popielatymi bodziszkami, bylicami i trawami, które są równie oszczędne i obficie kwitnące.