Hosta Julia

Funkia 'Julia' to odmiana tworząca półwzniesioną kępę grubych, marszczonych i głęboko unerwionych liści. Są one ciemnozielone, lekko błyszczące i delikatnie obrzeżone kremowobiałym marginesem. Później w sezonie ich barwa zmienia się odpowiednio na zieloną i białą, zwłaszcza jeśli rośliny mają dobre oświetlenie. W pełni lata z jej zwartej kępy wyrastają wysokie pędy kwiatostanowe z kwiatami lejkowatymi białymi, prążkowanymi lawendowo. Jest to bylina tracąca liście na zimę, o szybkim wzroście, dość tolerancyjna wobec bezpośredniego słońca i dobrze odporna na ataki ślimaków. Jej ozdobna, średniej wielkości kępa doskonale sprawdzi się w zaroślach i zacienionych ogrodach. Posadź ją w wilgotnej, żyznej i dobrze przepuszczalnej glebie.

Funkia 'Julia' jest mutacją H. 'Fortunei Hyacinthina'. Ta funkia, nazywana również hostą, to bylina tracąca liście na zimę, bardzo mrozoodporna, tworząca kępę liści dopiero od wiosny. Należy do rodziny szparagowatych. Roślina osiąga 45 cm wysokości i 80 cm szerokości. Jest to roślina długowieczna, wytwarzająca owalne liście o zaokrąglonej nasadzie, lekko podwinięte, z ostro zakończonymi wierzchołkami. Ich blaszka liściowa jest pomarszczona przez 7–9 par głębokich nerwów. Z serca jej pstrego ulistnienia wyrastają w lipcu i sierpniu pędy kwiatostanowe o wysokości około 80 cm, na których znajdują się grona kwiatów o dzwonkowatym kształcie, słabo pachnących.

Funkie lubią gleby wilgotne, przepuszczalne i żyzne, zdecydowanie nie tolerują suszy ani palącego słońca. Należy unikać stanowiska oświetlonego popołudniowym słońcem, które może przypalać liście tych bylin. W cieplejszych i suchszych regionach zastosuj grubą warstwę ściółki. Funkie, dzięki obfitemu i dekoracyjnemu ulistnieniu, doskonale sprawdzają się jako rośliny okrywowe, na obrzeżach rabat oraz na rabatach półcienistych, a nawet cienistych, tam, gdzie inne rośliny mają trudności ze wzrostem. Dobrze rosną na osłoniętych stanowiskach, które pozostają wilgotne , takich jak zarośla. Odmiany o niebieskawych i zielonych liściach lepiej znoszą głęboki cień. Słońce ma tendencję do zazieleniania niebieskich barw. Odmiany o jaśniejszych liściach najlepiej rozwijają się w półcieniu, gdzie ich kolor zmienia się i rozjaśnia wraz ze wzrostem nasłonecznienia. Ogólnie rzecz biorąc, poranne słońce zapewnia optymalny rozwój tych bylin i sprawia, że obficiej kwitną. Ślimaki nagie i winniczki są szczególnie żarłoczne w stosunku do tych mięsistych bylin, dlatego współczesne krzyżówki mają na celu tworzenie funkii coraz bardziej odpornych na ich ataki.

Sadź je w grupach, razem z innymi funkiami, paprociami, ostróżkami, kokoryczkami oraz innymi niższymi bylinami okrywowymi, takimi jak dąbrówki rozłogowe, bodziszki i jasnoty. Wszystkie te rośliny są bardzo skuteczne jako odstraszacze ślimaków. Srebrzyste Brunnera macrophylla Mr Morse, dobrze znane z zarośli, będą doskonałym towarzystwem. Warto pomyśleć także o żurawkach i ich niezwykłej palecie barw oraz o delikatnych kwiatach elfów (epimediach). Złote ulistnienie wspaniale kontrastuje z ich czerwonymi i pomarańczowymi odcieniami. W ten sposób urozmaicisz zacienione i nieco wilgotne zakątki ogrodu, tworząc przyjemną, chłodną oazę na lato. Funkie dobrze rosną także w doniczkach, które należy ustawić w półcieniu i bardzo regularnie podlewać. Funkie wspaniale komponują się z cebulkami wiosennymi, pojawiającymi się pod koniec wiosny, w odpowiednim momencie, by ich bujne ulistnienie zakryło przekwitłe rośliny! Wokół oczka wodnego posadź je z rdestami, turzycami i tawułkami. Niebieskawe liście doskonale harmonizują z czerwonymi i purpurowymi liśćmi klonów japońskich.

Warto wiedzieć: Większość gatunków rozpowszechnionych w zachodnich ogrodach sprowadzono z Japonii. Jadalne funkie są w Japonii nazywane urui i powszechnie spożywane.