Hosta Minuteman

Funkie to zielne byliny o liściach opadających na zimę. Różnią się wielkością, fakturą i kolorem. Pochodzą z Azji Wschodniej. Początkowo sprowadzano je z Japonii, a następnie z Korei. Te liliowate występują również w północnych Chinach i na wschodniej Syberii. Ze względu na liście nazywa się je także potocznie funkia lub babka.
Rośliny półcienia w pełnym tego słowa znaczeniu uprawia się ze względu na ich bardzo dekoracyjne liście odziomkowe. Zielono-kremowe, pstre liście odmiany Funkia 'Minuteman' są lancetowate, głęboko unerwione i osiągają średnio 20 cm długości. Bardzo charakterystyczne dla tej rodziny jest równoległe, wgłębione unerwienie. Odmiana ta rozrasta się na szerokość 100 cm, dzięki czemu doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Od lipca do sierpnia nad kępą liści wyrasta seria długich pędów kwiatostanowych, na których pojawiają się grona lekko zwisających, lawendowych kwiatów o średnicy od 2 do 3 cm. Mimo podobieństwa do kwiatów lilii są całkowicie bezwonne. Funkie preferują żyzne, gliniaste gleby, nawet ciężkie i ilaste, pod warunkiem że pozostają lekko wilgotne. Jeśli dobrze się czują, mogą rosnąć w jednym miejscu przez wiele lat, nie wymagając szczególnej pielęgnacji.

Zestaw je ze złocistym bodziszkiem Geranium phaeum 'Margaret Wilson', czosnkiem niedźwiedzim, starym różem naparstnicy Mertona lub purpurowymi liśćmi paproci wietlicy japońskiej 'Pictum'. Wszystkie te rośliny bardzo skutecznie odstraszają ślimaki. Srebrzyste lobelie okazałe 'Russian Princess' oraz brunnery wielkolistne 'Mr Morse', dobrze znane z runa leśnego, będą doskonałym towarzystwem. Pomyśl także o żurawkach i ich niezwykłej palecie barw albo o delikatnych kwiatach epimedium (epimedium). W ten sposób urozmaicisz cieniste i nieco wilgotne zakątki ogrodu, tworząc przyjemną, chłodną oazę na lato.
Warto wiedzieć: im jaśniejsze są liście funkii, tym mniej wrażliwe są na światło słoneczne. Ciemne liście, zwłaszcza niebieskie, są bardziej podatne na jego działanie, a pod wpływem ciepła tracą woskowy nalot odpowiedzialny za ich zabarwienie. Kilka godzin słońca dziennie, nawet częściowego, w zupełności wystarczy tym roślinom półcienia, a nie głębokiego cienia. Bez minimalnej ilości słońca nie zakwitną. Szkoda byłoby pozbawić się ich wspaniałych kwiatów. Trzeba więc znaleźć harmonijny kompromis między światłem a cieniem.