Kosaciec niski żółty

Kosaciec niski 'Jaune' to urocza odmiana o żółtych kwiatach, należąca do niskich kosaćców rosnących na kamienistych murawach Europy Środkowej i Azji. Roślina ta kwitnie wcześnie, zazwyczaj w kwietniu. Jej kwiaty są duże w stosunku do wysokości rośliny, nabrzmiałe i pachnące. Ta odmiana szybko tworzy urocze, bardzo barwne kępy, idealne do stworzenia pięknej wiosennej dekoracji na skalniakach, obrzeżach rabat i dużych skarpach. 

Kosaciec niski to kłączowa bylina z rodziny kosaćcowatych. Powszechnie nazywa się go kosaćcem niskim, podobnie jak jego bliskiego krewnego Iris lutescens, występującego w południowej Francji, w tamtejszych zaroślach typu makia. Kosaciec niski jest pospolity na stepach Eurazji. Występuje w Austrii, na Bałkanach, w Grecji, Rumunii, Turcji, Armenii i na Ukrainie, a także aż po południową Syberię… W wyniku krzyżowania dał początek licznym odmianom ogrodowym zaliczanym do grupy Lilliputs lub niskich kosaćców. 

Od wiosny kosaciec niski tworzy niewielkie, wyprostowane kępy. Jego liście są sezonowe i zanikają na zimę.  W czasie kwitnienia roślina osiąga 15-20 cm wysokości z czasem kępa może rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku z czasem łysieją na korzyść kłączy zewnętrznych. Liście są długie, wąskie i mieczowate, w odcieniu lekko sinozielonym. W marcu pojawiają się łodygi kwiatowe, które zakwitają w kwietniu i maju, mniej lub bardziej wcześnie w zależności od klimatu. Łodygi kwiatowe zazwyczaj zakończone są pojedynczym kwiatem. Kwiat składa się z trzech dużych działek kielicha i trzech mniejszych płatków. Dzikie populacje kosaćca niskiego wykazują dużą różnorodność barw. 

Do towarzystwa dla kosaćców warto wybierać rośliny zgodnie z ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), ich „przyjaznym” dla kosaćców pokrojem (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu) oraz dekoracyjnym uzupełnianiem się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą zapewniać im niewiele cienia, a także zachowają atrakcyjny wygląd przekwitającej rabaty z kosaćcami przez całe lato. Pozłotki zadowolą się, podobnie jak kosaćce, suchą i ubogą glebą. Kosaćce bardzo dobrze komponują się także z pelargoniami, szałwiami i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostawać w jednym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. 

Skalniaki, kamieniste i suche łąki, płaskowyże wapienne, kamieniste skarpy – oto miejsca, w których można wykorzystać całą gamę niskich kosaćców!

Obrzeża ogrodowe: można wykorzystać całą gamę, od wczesnych niskich odmian o wysokości poniżej 40 cm, aż po wysokie kosaćce przekraczające 75 cm, kwitnące w maju, a także odmiany pośrednie pod względem wielkości i wczesności oraz kosaćce obrzeżowe średniej wysokości, które kwitną w tym samym czasie co odmiany wysokie. Wysokie kosaćce, wystawione na silne działanie wiatru, mogą się pokładać, jeśli nie zostaną podparte.

Obrzeże rabaty – domena kosaćców obrzeżowych, ale także niskich.

Rabata mieszana: można wykorzystać odmiany o dowolnej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.