Kosaciec bródkowy Agrippa

Kosaciec bródkowy 'Agrippa' to historyczna odmiana kosaćca bródkowego, uzyskana przez Cayeux około 1936 roku. Dawne odmiany ponownie przyciągają uwagę kolekcjonerów i ogrodników ze względu na swoją siłę wzrostu i wdzięczne kwitnienie, tak odmienne od ogromnych, falbaniaste wyglądających kwiatów nowoczesnych odmian. 'Agrippa' zachwyca lekkimi, zasadniczo dwubarwnymi kwiatami w palecie ciepłych odcieni. Ma wszystkie cechy diploidalnych kosaćców, które nadają tyle uroku starym ogrodom: jest rośliną obficie kwitnącą i niewymagającą.

Kosaciec 'Agrippa' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają na zimę. Należy do rodziny irysowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusjami na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, a ich kłącza muszą latem „piec się” w słońcu, aby mogły zakwitnąć. Zwykle wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Agrippa' osiąga podczas kwitnienia od 70 do 80 cm wysokości. Jej łodygi kwiatowe są cienkie i słabo rozgałęzione, wyrasta na nich kilka wydłużonych, ostro zakończonych pąków w kształcie ostrołuku. Łodygi te, podobnie jak kwiaty, są wrażliwe na wiatr i deszcz. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznych ograniczeń, a kłącza w jej środku będą się ogałacać na korzyść kłączy zewnętrznych. Ulistnienie tworzą długie i szerokie liście mieczowate, o nieco sinozielonej barwie, z równoległymi nerwami. Niezbyt duże kwiaty o prostej formie rozwijają się od wierzchołka ku niższym rozgałęzieniom. Wzniesione płatki mają barwę różowawożółtą, miedzianą, przechodzącą w dymną, z różowopurpurowym obrzeżeniem; wznoszą się nad wąskimi działkami w kolorze burgundowym do granatowego, jaśniejszymi na brzegach i prążkowanymi w górnej części. Bródka jest pomarańczowożółta, otoczona białymi prążkami. Kwitnienie w połowie sezonu, w maju.

Do kosaćców wybierzemy rośliny towarzyszące, kierując się ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), ich „przyjaznym” dla kosaćców pokrojem (niskie rośliny lub lekkie ulistnienie) oraz dekoracyjną komplementarnością (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać kosaćcom niewiele cienia i zachowają atrakcyjny wygląd rabaty z kosaćcami przez całe lato, nawet po ich przekwitnięciu. Pozłotki podobnie jak kosaćce zadowolą się latem suchą glebą. Pelargonie, szałwie i Libertia również bardzo dobrze komponują się z kosaćcami. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać w tym samym miejscu i wymagają niewielu zabiegów pielęgnacyjnych. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać bardziej nowoczesne odmiany, na przykład kosaćce pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie odmiany są narażone na dosłowne położenie na ziemi przez wiatr i deszcz.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obwódkami z kosaćców, ponieważ jest to również tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.