Kosaciec bródkowy Ciel Gris sur Poilly

Kosaciec bródkowy 'Ciel gris sur Poilly', nazwany tak ze względu na szary kolor ołowianoszarych działek kielicha, przypominających niebo zasnute chmurami, jest również pięknym nawiązaniem do niewielkiego miasteczka w Berry, w którym został wyhodowany. Ten kosaciec bródkowy o niezwykłej, eleganckiej i dyskretnej kolorystyce doskonale sprawdzi się jednak w ogrodzie, w towarzystwie różowych lub czerwonych kwiatów. Kwiaty o czysto białych płatkach rozwijają szerokie, faliste i niemal poziomo ułożone działki kielicha, utrzymane w prawdziwie średnim odcieniu szarości, rozświetlone intensywnie żółtą bródką, od której promieniście rozchodzą się piękne brązowe żyłki. Ta dość krępa odmiana zapewnia większą odporność na niekorzystne warunki pogodowe.

Kosaciec 'Ciel gris sur Poilly' to kłączowa i zrzucająca liście bylina o kępiastym, wyprostowanym pokroju. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Można przyjąć, że kosaćce bródkowe wywodzą się z Europy. 

'Ciel gris sur Poilly' to krępa odmiana, która osiąga 80 cm wysokości w okresie kwitnienia. Z kłącza wyrasta mocna łodyga, na której znajduje się 5–6 pąków kwiatowych. Kępa bardzo szybko się rozrasta i z czasem może powiększać się bez teoretycznych ograniczeń, ponieważ kłącza w jej centrum stopniowo zamierają, a rozwijają się kłącza zewnętrzne. Ulistnienie tworzą długie, mieczowate liście o sinozielonej barwie i wyraźnym unerwieniu. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które w maju wydadzą kwiaty rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Bardzo delikatna kolorystyka tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest dodatkowo podkreślona przez jedwabistą fakturę płatków i działek kielicha. Ta odmiana kwitnie raczej pod koniec sezonu kwitnienia kosaćców.

Wyhodowana przez Cayeux w 2011 roku. 

Do towarzystwa dla kosaćców wybierz rośliny na podstawie ich wymagań (stanowisko, gleba...), pokroju, który nie będzie zagłuszał ich kłączy (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu), a także ich wzajemnego uzupełniania się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać na kosaćce niewiele cienia i zachowają atrakcyjny wygląd rabaty po przekwitnięciu przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą i ubogą glebą. Kosaćce bardzo dobrze komponują się również z pelargoniami, szałwiami i roślinami z rodzaju Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych można umocnić gęstym nasadzeniem dawnych, silnie rosnących odmian, które mogą pozostawać w jednym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji ma być łatwiejszy, można wybrać nowsze odmiany, na przykład pośrednie, często bardzo obficie kwitnące. W porównaniu z wysokimi kosaćcami są one mniej narażone na pokładanie się pod wpływem wiatru lub deszczu.

U stóp bardzo nasłonecznionej ściany osłona przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Można umieścić je w drugim planie, za niższymi i wcześniej kwitnącymi odmianami.