Kosaciec bródkowy Dame Blanche

Kosaciec bródkowy 'Dame Blanche' to wysoki, historyczny kosaciec bródkowy z 1937 roku, trudny do znalezienia w handlu ogrodniczym. Odmiana ta zachowuje wigor i cały dziki urok dawnych kosaćców, które rosną bez pielęgnacji w starych ogrodach: bardzo obficie kwitnie i jest niewymagająca, wytwarzając liczne, drobne białe i delikatne kwiaty, nieco potargane, ozdobione białą bródką z końcówkami w kolorze złocistożółtym. Jej wczesne i długotrwałe kwitnienie z fanfarami rozpoczyna sezon wysokich kosaćców na wiosennych rabatach!

Kosaciec 'Dame Blanche' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają na zimę. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci. Jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą latem „piec się”, aby mogły zakwitnąć. Zazwyczaj wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Dame Blanche' osiągnie 80 cm wysokości w czasie kwitnienia, jest to krępa odmiana, która lepiej znosi wiatr i deszcz. Każda łodyga wytwarza ponad 8 pąków. Kępa z czasem będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku będą stopniowo ogałacać się, ustępując miejsca kłączom zewnętrznym. Liście są długie, szerokie i mieczowate, sinozielone, z równoległym unerwieniem. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które na początku maja, a w zależności od klimatu nawet pod koniec kwietnia wydadzą drobne, pojedyncze kwiaty rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest podkreślona przez grubą, opalizującą teksturę wzniesionych płatków i opadających działek. U nasady białych działek widocznych jest kilka purpurowych żyłek.

Hodowca: Ferdinand Cayeux, 1937

Wybierając rośliny do towarzystwa kosaćców, należy uwzględnić ich wymagania (stanowisko, gleba...), a także ich „przyjazne” dla kosaćców ulistnienie (rośliny niskie lub o lekkich liściach) oraz dekoracyjne uzupełnianie się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą w niewielkim stopniu zacieniać kosaćce i zachowają atrakcyjny wygląd przekwitłej rabaty kosaćców przez całe lato. Pozłotki zadowolą się, podobnie jak kosaćce, suchą glebą latem. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych można ustabilizować gęstym nasadzeniem dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostawać na stałym miejscu i wymagają niewiele pielęgnacji. Jeśli najważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać nowocześniejsze odmiany, na przykład kosaćce pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie są narażone na dosłowne przewrócenie przez wiatr i deszcz.

U podnóża muru względna osłona przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Można oczywiście posadzić na pierwszym planie niższe i wcześniejsze odmiany.

Obrzeże ogrodowe: królestwo wczesnych, niskich kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, aż po kosaćce pośrednie (pod względem wysokości i terminu kwitnienia) oraz kosaćce określane jako obrzeżowe, średniej wysokości, lecz kwitnące jednocześnie z wysokimi.

Obrzeże rabaty: domena kosaćców obrzeżowych, ale także niskich, zależnie od warunków.

Rabata mieszana : można wykorzystać kosaćce o każdej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.

Rabata kosaćców, irysarium : raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualny gust. Wykorzystanie pełnej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną dwa i pół miesiąca kwitnienia. Wybór tak zwanych odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Ogród warzywny można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to także tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.