Kosaciec bródkowy Danse du Feu

Kosaciec bródkowy 'Danse du Feu' to wysoki historyczny kosaciec bródkowy wyhodowany w 1960 roku, urzekający dużą prostotą zaokrąglonych, pozbawionych ząbkowania płatków oraz harmonijną kolorystyką w odcieniach brązu. Bez zbędnych ozdobników, a przy tym niezwykle urokliwy, ten średniopóźny i wysoki kosaciec ma płatki w średnim odcieniu czerwonobrązowym oraz miedzianobrązowe działki kielicha, wokół których znajdują się złocistożółte bródki. Jest to obficie kwitnąca i mało wymagająca roślina do wiosennych rabat i obrzeży w pełnym słońcu.

Kosaciec 'Danse du Feu' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny irysowatych. Jest jednym z licznych kultywarów otrzymywanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wciąż wiąże się z liczbą chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą latem „piec się” w słońcu, aby mogły zakwitnąć. Zwykle wymagają co najmniej sześciu godzin słońca dziennie.

'Danse du Feu' osiągnie 95 cm wysokości w okresie kwitnienia. Pochodzi od odmian 'Cascade Splendor' x 'Royal Sovereign'. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznych ograniczeń, ponieważ kłącza w jej środku będą zamierać, ustępując miejsca kłączom zewnętrznym. Liście tworzą długie i szerokie liście mieczowate, o nieco sinozielonej barwie, z równoległymi nerwami. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które w maju wytworzą małe, pojedyncze kwiaty rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Kolor tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, podkreśla gruba, opalizująca tekstura wyprostowanych płatków oraz przewieszających się działek kielicha.

Hodowla Ferdinand Cayeux, 1960.

Aby posadzić kosaćce w towarzystwie, wybierz rośliny o podobnych wymaganiach dotyczących gleby i stanowiska. Wybierz gatunki niskie lub o lekkim ulistnieniu, które nie ograniczają kosaćcom dostępu do niezbędnego światła i nie konkurują z nimi nadmiernie, a jednocześnie zapewniają kwitnienie w innym terminie lub w tym samym czasie. Gaura na przykład pozostaje atrakcyjna przez całe lato i po kwitnieniu kosaćców zasłania ich liście. Maki kalifornijskie i czarnuszki, dobrze znoszące suchą glebę, odpowiadają wymaganiom kosaćców. Bodziszki, szałwie i Libertia również dobrze sprawdzają się w ich towarzystwie, przedłużając okres kwitnienia. Posadzenie wysokich kosaćców u stóp muru zapewnia względną ochronę przed wiatrem. Jeśli obawiasz się kaprysów pogody, wybierz pośrednie odmiany kosaćców, które lepiej znoszą wiatr i deszcz. Skarpy, miejsca u stóp niewielkich drzew o lekkim ulistnieniu oraz brzegi tarasów oporowych ustabilizujesz dzięki gęstemu sadzeniu dawnych odmian, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to także miejsce przeznaczone do uprawy kwiatów na bukiety.