Kosaciec bródkowy Frison-Roche

Kosaciec bródkowy 'Frison-Roche' to majestatyczny biały kosaciec bródkowy nazwany na cześć słynnego przewodnika wysokogórskiego, który zdobył najwyższy szczyt Europy Zachodniej. Ta odmiana oferuje duże i piękne śnieżnobiałe, delikatnie nakrapiane, faliste kwiaty z kość słoniową brodą o łagodnym, kwiatowym zapachu. Jej dość wczesne kwitnienie góruje nad wiosennymi rabatami. To prestiżowa nazwa, doskonale pasująca do tej nagradzanej odmiany.

Kosaciec 'Frison-Roche' to kłączowa bylina, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny irysowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą „piec się” latem, aby roślina mogła zakwitnąć. Zwykle wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

Kosaciec 'Frison-Roche' osiągnie 105 cm wysokości w czasie kwitnienia, to jedna z najwyższych odmian. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku będą się ogołacać na rzecz kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szerokie i mieczowate, mają lekko sinozielony kolor oraz równoległe nerwy. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które na początku maja wydadzą duże, proporcjonalnie zbudowane i przyjemnie pofalowane kwiaty, rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest uwydatniona przez grubą, opalizującą teksturę elementów kwiatu. Delikatne zielone żyłki biegną od gardzieli kwiatu ku obwodowi działek kielicha.

Wyhodowana przez Cayeux w 1995 roku

Nagroda: 4. nagroda w konkursie we Florencji w 1997 roku.

Wybierając rośliny do towarzystwa dla kosaćców, warto kierować się ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), ich „przyjaznym” dla kosaćców pokrojem (niskie rośliny lub lekkie ulistnienie) oraz ich dekoracyjną komplementarnością (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać niewiele cienia na kosaćce, a przez całe lato zachowają atrakcyjny wygląd przekwitłej kosaćcowej rabaty. Eszolcje kalifornijskie i czarnuszki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się latem suchą glebą. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać nowocześniejsze odmiany, na przykład pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie odmiany będą narażone na dosłowne położenie przez wiatr i deszcz.

W ogrodzie warzywnym można posadzić kilka kęp kosaćców lub wyznaczyć nimi obrzeża rabat, ponieważ jest to również klasyczne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.