Kosaciec bródkowy Le Bois Du Vent

Kosaciec bródkowy 'Le Bois Du Vent' to bardzo nowa odmiana kosaćca bródkowego, stanowiąca znaczący krok naprzód w poszukiwaniu czarno-białej kolorystyki, dzięki połączeniu białych płatków i działek kielicha w odcieniu niemal czarnofioletowym.  Jego krępe łodygi kwiatowe, mniej podatne na działanie wiatru, tworzą piękne kwiaty o grubej teksturze. Odmiana ta efektownie kończy sezon kwitnienia kosaćców bródkowych.

Kosaciec bródkowy 'Le Bois Du Vent' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej ulistnienie zanika zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów otrzymywanych od stuleci, a jego sporne pochodzenie wiąże się z liczbą chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą „piec się” latem, aby mogły zakwitnąć. Zwykle wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Le Bois Du Vent' osiągnie 75 cm wysokości w czasie kwitnienia i wytworzy kilka pąków na jednej łodydze. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej centrum będą się ogałacać, a na ich miejsce rozrosną się kłącza zewnętrzne. Ulistnienie tworzą długie i szerokie liście mieczowate, sinozielone, z równoległymi nerwami. W kwietniu i maju pojawiają się łodygi kwiatowe, które pod koniec maja i w czerwcu wydadzą kwiaty dużych rozmiarów, pofalowane na brzegach, rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Składają się z 3 wzniesionych płatków o olśniewająco białej barwie, górujących nad 3 niemal poziomymi działkami kielicha w bardzo ciemnym fiolecie, obwiedzionymi mauve, z dużą, białą, fioletowo żyłkowaną plamą wokół jaskrawopomarańczowych bródek. Barwa tej rośliny jest, jak zawsze u kosaćców bródkowych, podkreślona przez grubą i opalizującą teksturę elementów kwiatowych.

Hodowla Bourdillon (Francja), 2021. ('Magnetisme' x 'Merry Amigo')

Do kosaćców dobierzemy rośliny towarzyszące, uwzględniając ich wymagania (stanowisko, gleba...), sposób wzrostu „szanujący” kosaćce (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu, mało konkurencyjne) oraz ich dekoracyjne uzupełnianie się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą zapewniać kosaćcom niewiele cienia, a rabata kosaćcowa pozostanie atrakcyjna przez całe lato, nawet po przekwitnięciu roślin. Mak kalifornijski i czarnuszka, podobnie jak kosaciec, zadowolą się suchą latem glebą. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy, miejsca u podstawy niewielkich drzew o lekkim ulistnieniu oraz obrzeża tarasów oporowych można ustabilizować gęstym nasadzeniem dawnych odmian, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać nowsze odmiany, na przykład kosaćce średnie, które w mniejszym stopniu niż wysokie będą narażone na dosłowne przewracanie przez wiatr i deszcz.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to również miejsce przeznaczone do uprawy kwiatów na bukiety.