Kosaciec bródkowy Ma Mie

Kosaciec bródkowy 'Ma Mie' to wysoki, historyczny kosaciec bródkowy wyhodowany w 1906 roku, dziś ponownie doceniany za wigor oraz wdzięk małych, prostych i pięknie wybarwionych kwiatów, tak odmiennych od ogromnych, suto marszczonych koron nowoczesnych odmian.  'Ma Mie' ma cały urok dawnych diploidalnych kosaćców, które dodają tyle wdzięku starym ogrodom: jest plenną i niewymagającą rośliną, wiosną tworzącą bardzo liczne, eleganckie w swej prostocie małe korony typu 'plicata', których obrzeżenie jest intensywnie żyłkowane średnio fioletowoniebieskim kolorem na białym tle.  

Kosaciec 'Ma Mie' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto pamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, a ich kłącza muszą „piec się” latem, aby mogły zakwitnąć. Zazwyczaj wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Ma Mie' osiągnie 90 cm wysokości w czasie kwitnienia. Każda łodyga kwiatowa tworzy znacznie więcej niż 8 pąków. Kępa będzie z czasem rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku będą zamierać, ustępując miejsca kłączom zewnętrznym. Liście są długie i szerokie, mieczowate, sinozielone, z równoległymi nerwami. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, na których w maju rozwiną się małe, pojedyncze kwiaty, otwierające się od szczytu ku niżej położonym rozgałęzieniom. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest podkreślona przez grubą i opalizującą teksturę wyprostowanych płatków oraz przewisających działek. Bródki są delikatne, biało-niebieskawe.

Hodowca: Ferdinand Cayeux, 1906.

Aby dobrać rośliny towarzyszące kosaćcom, należy uwzględnić ich wymagania (stanowisko, gleba...), ich „przyjazny” dla kosaćców pokrój (niskie rośliny lub lekkie ulistnienie), a także ich dekoracyjne uzupełnianie się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać niewiele cienia na kosaćce i przez całe lato zachowają atrakcyjny wygląd przekwitłej rabaty kosaćców. Pozłotki zadowolą się, podobnie jak kosaćce, suchą latem glebą. Bardzo dobrze z kosaćcami komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli zależy Ci przede wszystkim na efekcie dekoracyjnym, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, możesz wybrać odmiany nowocześniejsze, na przykład pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie kosaćce będą narażone na dosłowne położenie przez wiatr i deszcz.

U stóp muru względne osłonięcie przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Możesz oczywiście posadzić na pierwszym planie niższe i wcześniejsze odmiany.

Obrzeża ogrodowe: królestwo wczesnych, karłowych kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, aż po kosaćce pośrednie (pod względem wysokości i terminu kwitnienia) oraz tak zwane kosaćce rabatowe, średniej wysokości, ale kwitnące w tym samym czasie co wysokie kosaćce. 

Obrzeże rabaty: domena kosaćców... rabatowych, ale także karłowych, zależnie od sytuacji.

Rabata mieszana : można wykorzystać kosaćce o różnej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.

Rabata kosaćców, irysarium : raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualne upodobania. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną dwa i pół miesiąca kwitnienia. Wybór tak zwanych odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Ogród warzywny można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to także tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na cięcie.