Kosaciec bródkowy Princesse Caroline de Monaco

Kosaciec bródkowy 'Princesse Caroline de Monaco' to doskonała odmiana wysokiego kosaćca bródkowego, niezrównana pod względem czystości jasnoniebieskiej barwy, bez śladu fioletu, pięknie podkreślonej brodą w intensywnym mandarynkowym kolorze. Każda dobrze rozgałęziona łodyga kwiatowa wytwarza liczne pąki, co zapewnia długie kwitnienie. Roślina o doskonałej żywotności szybko tworzy piękne kępy, które zakwitają raczej na początku sezonu kosaćców, na rabatach i w ogrodach skalnych. Jej niebiańskie kwiaty, o przyjemnym, delikatnym kwiatowym zapachu, pięknie prezentują się także w bukietach.

Kosaciec 'Princesse Caroline de Monaco' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od wieków, których kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto wiedzieć, że kosaćce bródkowe mają pochodzenie europejskie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą latem „piec się”, aby mogły zakwitnąć. Zazwyczaj wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Princesse Caroline de Monaco' osiąga 85–90 cm wysokości podczas kwitnienia i wytwarza liczne pąki na każdej łodydze kwiatowej. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznych ograniczeń, ponieważ kłącza w jej centrum będą przerzedzać się na korzyść kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szerokie i mieczowate, sinozielone, z równoległymi nerwami. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które na początku maja rozwiną kwiaty, otwierające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Jasnoniebieska barwa kwiatu jest niemal jednolita: wokół mandarynkowej brody, na poziomie działek kielicha, znajduje się nieco jaśniejsza strefa. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest podkreślona przez grubą, opalizującą teksturę wyprostowanych płatków i przewisających działek kielicha. Towarzyszy jej bardzo przyjemny zapach.

Odmiana wyhodowana przez Cayeux, 1998

Nagroda: 4. miejsce na amerykańskiej konwencji w 1998 roku i 4. miejsce we Florencji w 1998 roku.

Aby skomponować kosaćce z innymi roślinami, wybierz gatunki dopasowane do ich wymagań (stanowisko, gleba...), o pokroju, który nie będzie zagłuszał ich kłączy (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu), a także uzupełniające je pod względem wyglądu i terminu kwitnienia. Na przykład gaura zapewni kosaćcom niewiele cienia i zachowa atrakcyjny wygląd przekwitłej rabaty przez całe lato. Eschscholzia zadowoli się, podobnie jak kosaciec, suchą i ubogą glebą. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych, silnie rosnących odmian, które mogą pozostawać w jednym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp w celu pielęgnacji ma być łatwiejszy, możesz wybrać nowsze odmiany, na przykład pośrednie, często bardzo obficie kwitnące, które są mniej podatne niż wysokie kosaćce na wyleganie pod wpływem wiatru i deszczu.

U stóp muru względne zacisze chroniące przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Na pierwszym planie możesz oczywiście posadzić niższe i wcześniej kwitnące odmiany.

Obrzeże ogrodowej ścieżki: królestwo wcześnie kwitnących kosaćców karłowych o wysokości poniżej 40 cm, aż po kosaćce pośrednie, zarówno pod względem wysokości, jak i terminu kwitnienia, oraz kosaćce określane jako obrzeżowe, średniej wysokości, lecz kwitnące razem z wysokimi.

Obrzeże rabaty: miejsce dla kosaćców obrzeżowych, ale także karłowych, zależnie od warunków.

Rabata mieszana: można wykorzystać kosaćce o dowolnej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.

Rabata z kosaćcami, irysarium: raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualny gust. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną kwiaty przez dwa i pół miesiąca. Wybór odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to także tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.

To bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od wieków, których kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto wiedzieć, że kosaćce bródkowe mają pochodzenie europejskie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą latem „piec się”, aby mogły zakwitnąć. Zazwyczaj wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Gold Galore' osiąga 90 cm wysokości podczas kwitnienia i wytwarza 6–8 pąków na każdej łodydze kwiatowej. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznych ograniczeń, ponieważ kłącza w jej centrum będą przerzedzać się na korzyść kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szerokie i mieczowate, sinozielone, z równoległymi nerwami. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które w maju rozwiną kwiaty, otwierające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Lśniąca barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest podkreślona przez grubą, opalizującą teksturę płatków i działek kielicha. Warto dodać, że kwiaty mają przyjemny zapach.

Odmiana wyhodowana przez Schreiner, 1978

Nagrody: HM (Honorable Mention) w 1980 roku, AM (Award of Merit) w 1982 roku.

Aby skomponować kosaćce z innymi roślinami, wybierz gatunki dopasowane do ich wymagań (stanowisko, gleba...), o pokroju „przyjaznym” dla kosaćców (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu), a także uzupełniające je pod względem dekoracyjnym (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaura zapewni kosaćcom niewiele cienia i zachowa atrakcyjny wygląd przekwitłej rabaty z kosaćcami przez całe lato. Eschscholzia zadowoli się, podobnie jak kosaciec, suchą latem glebą. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostawać w jednym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp w celu pielęgnacji jest możliwy, możesz wybrać nowsze odmiany, na przykład pośrednie, które są mniej podatne niż wysokie kosaćce na dosłowne powalenie przez wiatr i deszcz.

U stóp muru względne zacisze chroniące przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Na pierwszym planie możesz oczywiście posadzić niższe i wcześniej kwitnące odmiany.

Obrzeże ogrodowej ścieżki: królestwo wcześnie kwitnących kosaćców karłowych o wysokości poniżej 40 cm, aż po kosaćce pośrednie, zarówno pod względem wysokości, jak i terminu kwitnienia, oraz kosaćce określane jako obrzeżowe, średniej wysokości, lecz kwitnące razem z wysokimi.

Obrzeże rabaty: miejsce dla kosaćców obrzeżowych, ale także karłowych, zależnie od warunków.

Rabata mieszana: można wykorzystać kosaćce o dowolnej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.

Rabata z kosaćcami, irysarium: raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualny gust. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną kwiaty przez dwa i pół miesiąca. Wybór odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to także tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.