Kosaciec bródkowy Spot

Kosaciec bródkowy 'Spot' jest również nazywany wysokim kosaćcem bródkowym powtarzającym kwitnienie, ponieważ może wytworzyć dwa kwitnienia w ciągu roku: pierwsze przypada późną wiosną, a drugie w październiku, jeśli roślina rośnie w żyznej glebie i pod koniec lata nie brakuje jej wody. Swoją nazwę 'Spot' zawdzięcza niewielkiej, lśniąco białej plamce wychodzącej poza jego nieskazitelnie białe bródki. Ten akcent świetlistości nadaje cały charakter kwiatom o intensywnej, niebieskofioletowej barwie, bardzo elegancko uformowanym. Ta odmiana o okazałym pokroju z rozmachem wyróżnia się na rabatach. Posadź ją w miejscu osłoniętym od wiatru, na przykład przy ścianie, aby jej długie łodygi kwiatowe nie pokładały się.

Kosaciec 'Spot' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wciąż wiąże się z dyskusjami na temat liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, które do obfitego kwitnienia potrzebują co najmniej pół dnia w pełnym słońcu.

'Spot' osiągnie 1,10 m wysokości w czasie kwitnienia. To wysoka, dostojna odmiana, która może wymagać podparcia. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku będą się ogałacać, a na ich miejsce rozwiną się kłącza zewnętrzne. Liście są długie i szerokie, mieczowate, sinozielone, z równoległym unerwieniem. Ta odmiana kwitnie po raz pierwszy pod koniec sezonu wysokich kosaćców, w czerwcu. W maju pojawiają się łodygi kwiatowe, na których rozwiną się kwiaty, otwierające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Jeśli roślinie nie zabraknie ani wody, ani składników pokarmowych, wyda kolejne kwiaty na początku jesieni. Barwę tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, dodatkowo podkreśla faktura płatków i działek kielicha.

Odmiana wyhodowana przez Bourdillon, 2004.

Do towarzystwa dla kosaćców wybieraj rośliny zależnie od ich wymagań (stanowisko, gleba...), ich „szanującego” kosaćce pokroju (rośliny niskie lub o lekkich liściach) oraz ich dekoracyjnej komplementarności (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać kosaćcom niewiele cienia i zachowają atrakcyjny wygląd przekwitniętej rabaty kosaćców przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się latem suchą glebą. Bardzo dobrze z kosaćcami komponują się również bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy i brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać na tym samym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli najważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, możesz wybrać odmiany nowocześniejsze, na przykład pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie kosaćce będą narażone na dosłowne przygniecenie do ziemi przez wiatr i deszcz.

Przy ścianie względna osłona przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Z przodu możesz oczywiście posadzić odmiany niższe i wcześniejsze.

Obrzeże ogrodowe: królestwo wczesnych, karłowych kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, aż po kosaćce pośrednie (pod względem wysokości i wczesności) oraz tak zwane kosaćce rabatowe, średniej wysokości, lecz kwitnące jednocześnie z wysokimi.

Obrzeże rabaty: domena kosaćców rabatowych, ale w zależności od okoliczności także karłowych.

Rabata mieszana: można wykorzystać całą gamę wysokości, dobierając rośliny do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości roślin rosnących w sąsiedztwie.

Rabata kosaćców, irysarium: raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualny gust. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną kwiaty przez dwa i pół miesiąca. Wybór tak zwanych odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to również tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na kwiat cięty.