Kosaciec bródkowy Tanzanian Tangerine

Kosaciec bródkowy 'Tanzanian Tangerine' należy do grupy wielkokwiatowych kosaćców bródkowych „broken colors” (dosłownie przełamane kolory), których kwiaty są wyjątkowo oryginalne. Zamiast typowych dla tej grupy kosaćców przypadkowych smug, ten pokryty jest subtelnymi bordowymi cętkami na działkach kielicha. Jego pięknie falujący kwiat łączy brzoskwiniowo-mandarynkową barwę wzniesionych płatków z płowopomarańczowym kolorem działek kielicha, oprószonych czerwienią w odcieniu bordowym. Ta odmiana o okazałym pokroju powinna rosnąć w miejscu osłoniętym od wiatru i niepogody, które mogłyby położyć jej długie łodygi kwiatowe.

Kosaciec 'Tanzanian Tangerine' to bylina kłączowa, która rozpoczyna wzrost wiosną i tworzy elegancko wyprostowane kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny irysowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od wielu stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wciąż pozostaje przedmiotem dyskusji dotyczącej liczby chromosomów potencjalnych przodków. Warto zapamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, których kłącza muszą „piec się” latem, aby mogły zakwitnąć. Zazwyczaj wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Tanzanian Tangerine' osiąga 95 cm wysokości w czasie kwitnienia oraz tworzy kilka pąków na jednej łodydze. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej centrum będą się ogałacać, a na ich miejscu pojawią się kłącza zewnętrzne. Liście są długie i szerokie, mieczowate, sinozielone, z równoległym unerwieniem. Jest to odmiana średnio wczesna, kwitnąca w połowie sezonu: w kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które na początku maja wydadzą kwiaty rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Zaskakująca barwa tej rośliny jest, jak zawsze u kosaćców bródkowych, podkreślona przez grubą, opalizującą teksturę elementów kwiatu. U nasady każdej działki kielicha, w kierunku środka kwiatu, znajduje się mała, owłosiona bródka w pomarańczowym kolorze. 

Hodowca: Brad Kasparek, 1995.

Nagrody: HM (Honorable Mention) w 1999 roku.

Wybierając rośliny do towarzystwa dla kosaćców, należy kierować się ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), ich „przyjaznym” dla kosaćców ulistnieniem (niskie rośliny lub lekkie liście) oraz dekoracyjnym uzupełnianiem się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać niewiele cienia na kosaćce, a rabata z przekwitłymi kosaćcami zachowa atrakcyjny wygląd przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą latem glebą. Bodziszki, szałwie i Libertia również bardzo dobrze komponują się z kosaćcami. Skarpy i brzegi tarasów oporowych można ustabilizować dzięki gęstemu nasadzeniu dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli najważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać nowsze odmiany, na przykład kosaćce pośrednie, które w mniejszym stopniu niż odmiany wysokie są narażone na dosłowne położenie przez wiatr i deszcz.

U stóp muru względna osłona przed wiatrem pozwala uprawiać wysokie kosaćce. Z przodu można oczywiście posadzić niższe i wcześniej kwitnące odmiany.

Obrzeże ogrodowe: królestwo wczesnych, niskich kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, a także kosaćców pośrednich (pod względem wysokości i terminu kwitnienia) oraz kosaćców obwódkowych, średniej wysokości, lecz kwitnących w tym samym czasie co odmiany wysokie. 

Obrzeże rabaty: domena kosaćców obwódkowych, ale także niskich, zależnie od warunków.

Rabata mieszana : można wykorzystać kosaćce o każdej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) i wysokości roślin rosnących w sąsiedztwie.

Rabata z kosaćcami, irysarium : raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualne upodobania. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala cieszyć się kwiatami przez dwa i pół miesiąca wiosną. Wybór tak zwanych odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to również tradycyjne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.