Kosaciec bródkowy Wabash

Kosaciec bródkowy 'Wabash' należy do kategorii wysokich kosaćców bródkowych zaliczanych do odmian historycznych, stworzonych przez pionierów w dziedzinie krzyżowania. Wciąż zachwyca wigorem i niezrównaną elegancją kwitnienia, osadzonego na wyniosłej i obficie kwitnącej łodydze kwiatowej. Jego dwubarwny kwiat o prostych liniach naprawdę rozświetla ogród. Łączy czystą biel dumnie wzniesionych płatków z intensywnym fioletem działek kielicha, delikatnie obwiedzionych bielą. Tę okazałą odmianę należy posadzić w miejscu osłoniętym od wiatru i niepogody, które mogłyby położyć jej długie łodygi kwiatowe. Odmiana ta była wielokrotnie nagradzana za wyjątkowe walory.

Kosaciec 'Wabash' to bylina kłączowa, która od wiosny rozwija się w elegancko wzniesione kępy, a jej liście zanikają zimą. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wciąż pozostaje przedmiotem dyskusji związanej z liczbą chromosomów potencjalnych przodków. Wiadomo, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. Są to rośliny gleb wapiennych, spragnione słońca, a ich kłącza muszą „wygrzewać się” latem, aby mogły zakwitnąć. Zwykle wymagają co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

'Wabash' osiągnie 88-90 cm wysokości w czasie kwitnienia, a na każdej łodydze pojawi się kilka pąków. Z czasem kępa będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej środku będą się ogołacać na korzyść kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szerokie i mieczowate, sinozielone, z równoległym unerwieniem. To odmiana średnio wczesna: w kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, na których w połowie maja rozkwitają kwiaty, rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Jak zawsze u kosaćców bródkowych, intensywne ubarwienie tej rośliny podkreśla jedwabista, mieniąca się tekstura elementów kwiatu. U nasady każdej działki kielicha, w pobliżu środka kwiatu, znajduje się niewielka, owłosiona bródka w intensywnie żółtym kolorze. Środek kwiatu roztacza delikatny, anyżkowy i bardzo przyjemny zapach.

Hodowca: Williamson, 1936.

Nagrody: HM (Honorable Mention) w 1937 r. - Award of Merit w 1938 r. - Medal Dykesa w 1940 r.

W towarzystwie kosaćców warto wybierać rośliny zgodnie z ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), ich „przyjaznym” dla kosaćców pokrojem (rośliny niskie lub o lekkich liściach) oraz dekoracyjną komplementarnością (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaura zapewni kosaćcom niewiele cienia i sprawi, że przekwitnięta rabata z kosaćcami pozostanie atrakcyjna przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą latem glebą. Z kosaćcami bardzo dobrze komponują się także bodziszki, szałwie i Libertia. Skarpy oraz brzegi tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian diploidalnych, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli celem jest przede wszystkim efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest możliwy, można wybrać nowocześniejsze odmiany, na przykład kosaćce pośrednie, które w mniejszym stopniu niż wysokie odmiany będą narażone na dosłowne położenie przez wiatr i deszcz.

U podnóża muru względna osłona przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Oczywiście na pierwszym planie można posadzić niższe i wcześniejsze odmiany.

Obrzeże ścieżki: królestwo wczesnych, niskich kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, a także odmian pośrednich (pod względem wysokości i terminu kwitnienia) oraz kosaćców obrzeżowych, średniej wysokości, lecz kwitnących w tym samym czasie co odmiany wysokie. 

Obrzeże rabaty: domena kosaćców obrzeżowych, ale także niskich, zależnie od sytuacji.

Rabata mieszana : można wykorzystać odmiany o dowolnej wysokości, dobierając je do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości sąsiadujących roślin.

Rabata z kosaćcami, iryseria : raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedla indywidualne upodobania. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną dwa i pół miesiąca kwiatów. Wybór tak zwanych odmian powtarzających kwitnienie zapewnia kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią, zależnie od klimatu.

 Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest także miejscem, z którego pozyskuje się kwiaty do cięcia.