Kosaciec bródkowy Wild Frontier

Kosaciec bródkowy 'Wild Frontier', nazywany również wysokim kosaćcem bródkowym, w maju i czerwcu zachwyca dużymi, pachnącymi kwiatami w odcieniach orzechowego brązu i lawendy. Odmiana ta urzeka barokowym połączeniem kolorów. Rośnie silnie i szybko tworzy piękne kępy. Idealna na rabaty, obrzeża rabat i skarpy.

Kosaciec 'Wild Frontier' to kłączowa i zrzucająca liście bylina, która od wiosny tworzy wyprostowane kępy. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów otrzymywanych od stuleci. Ich kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusjami dotyczącymi liczby chromosomów potencjalnych przodków. Można przyjąć, że kosaćce bródkowe pochodzą z Europy. 'Wild Frontier' osiąga 90 cm wysokości w czasie kwitnienia, a kępa z czasem rozrasta się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza znajdujące się w centrum zamierają, ustępując miejsca kłączom zewnętrznym. Kosaciec 'Wild Frontier' ma elegancki, wyprostowany pokrój i tworzy gęstą kępę. Liście są długie, mieczowate, sinozielone i bardzo wyraźnie unerwione. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, na których w maju rozwijają się kwiaty — od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Orzechowy brąz płatków łączy się tu z odcieniami fiołkowego fioletu i lawendy na działkach kielicha, których ramiona i środek podkreśla lawendowa nuta. Cynamonowy pas uwydatnia płatki. Ich brzegi są wyraźnie ząbkowane. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców bródkowych, zyskuje głębię dzięki fakturze płatków i działek kielicha. Warto również wspomnieć, że kwiaty są pięknie pachnące.

Masz słoneczne, ciepłe i raczej suche latem miejsce?
To idealne stanowisko do sadzenia kosaćców! W cieniu rosną słabo i nie kwitną. We Francji można je uprawiać we wszystkich regionach. Są mrozoodporne i nie wymagają zimowej osłony. Doskonale nadaje się dla nich gleba dobrze przepuszczalna, nawet dość sucha i wapienna. Zbyt wilgotna gleba sprzyja gniciu kłącza. Sadź je od lipca do września. Kłącza mają dzięki temu czas dostatecznie urosnąć przed wykopaniem, a następnie wytworzyć nowe korzenie przed zimą. Dla najlepszego efektu posadź je od razu po zakupie. Co około 4 lata warto dzielić kosaćce, aby zapewnić im świeżą glebę. Rosną silnie i potrzebują przestrzeni, by się rozwijać i obficie kwitnąć. Sadź je w odstępach dostosowanych do wielkości i siły wzrostu odmiany: wysokie kosaćce wymagają około 34–50 cm odstępu (5–10 roślin na metr kwadratowy). W jednobarwnej kompozycji kłącza sadzi się naprzemiennie. Aby stworzyć wielobarwną rabatę, ze względów estetycznych najlepiej sadzić kosaćce w grupach złożonych z kilku roślin tej samej odmiany. Zawsze uwzględniaj kierunek wzrostu kłączy. Układaj je gwiaździście, z pąkami i liśćmi skierowanymi na zewnątrz, oraz zachowuj odpowiednią odległość od innych odmian, aby zapewnić im miejsce do rozwoju.

Sadzenie

Wykop dość szeroki i głęboki dołek. Usyp w nim stożkowaty kopczyk z ziemi, na którym ułożysz kłącze, rozkładając korzenie na boki. Przysyp korzenie. Ważne, aby kłącze pozostawić tuż nad powierzchnią gleby. Nie sadź go w zagłębieniu, ponieważ grozi to gniciem. Uwzględnij również, że gleba osiądzie, a kosaciec się zagłębi. Na glebie gliniastej lub wilgotnej kłącze pozostaw nawet nieco wyżej, na niewielkim, kilkucentymetrowym wzniesieniu. Aby ziemia dobrze przylegała do korzeni, lekko ją ugnieć i obficie podlej roślinę zaraz po posadzeniu. W razie potrzeby podlej ją jeszcze 2–3 razy, aż się przyjmie.

Pielęgnacja:

Utrzymuj glebę wolną od chwastów, wykonując płytkie motyczenie i uważając, aby nie uszkodzić kłączy ani korzeni. Chwasty zacieniają kosaćce, zatrzymują wilgoć, co sprzyja gniciu, oraz przyciągają ślimaki. Usuwaj również suche liście. Jeśli są chore i mają plamy z czerwonawymi brzegami, charakterystyczne dla heterosporiozy, spal je. Usuwaj przekwitłe kwiaty.

Rośliny towarzyszące kosaćcom dobieraj pod kątem ich wymagań (stanowisko, gleba...), „szacunku” dla kosaćców (niski wzrost lub lekkie ulistnienie) oraz dekoracyjnego uzupełniania się (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaury będą rzucać na kosaćce niewiele cienia i zachowają atrakcyjny wygląd przekwitającej rabaty przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą i ubogą glebą. Kosaćce bardzo dobrze komponują się również z bodziszkami, szałwiami i Libertia. Skarpy i obrzeża tarasów oporowych można ustabilizować, sadząc gęsto dawne odmiany diploidalne, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest łatwy, możesz wybrać nowocześniejsze odmiany, na przykład kosaćce średnie, które są mniej podatne na przewracanie niż wysokie.

Przy ścianie budynku względna osłona przed wiatrem pozwala uprawiać wysokie kosaćce. Możesz oczywiście posadzić je także na pierwszym planie przed odmianami niższymi i wcześniej kwitnącymi.

Obrzeże ścieżki: można tu wykorzystać całą gamę kosaćców — od wcześnie kwitnących odmian karłowych o wysokości poniżej 40 cm, aż po wysokie kosaćce mierzące ponad 75 cm i kwitnące w maju. Pomiędzy nimi znajdują się odmiany średnie pod względem wysokości i terminu kwitnienia oraz kosaćce obrzeżowe, średniej wielkości, lecz kwitnące w tym samym czasie co wysokie. Wysokie kosaćce, szczególnie narażone na wiatr, mogą się przewracać, jeśli nie zostaną podparte.

Obrzeże rabaty: to miejsce dla kosaćców obrzeżowych, ale w zależności od sytuacji również dla odmian karłowych.

Rabata mieszana: można wykorzystać kosaćce o różnej wysokości, dobierając je w zależności od dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) oraz wysokości roślin sąsiadujących.

Rabata kosaćców, irysarium: raj dla miłośnika kosaćców, w którym wybór i zestawienie odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedlają indywidualny gust. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną dwa i pół miesiąca kwitnienia. Odmiany powtarzające kwitnienie zapewniają kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią.

Warzywnik można urozmaicić kilkoma kępami lub obrzeżami z kosaćców, ponieważ jest to również klasyczne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.