Kocimiętka Mussina - Nepeta mussini

Kocimiętka (Nepeta mussini, syn. racemosa), nazywana również kocimiętką właściwą lub miętą dla kotów, tworzy gęsty, niski i rozgałęziony krzew, o małych, aromatycznych, owalnych liściach w srebrzystozielonym kolorze. Przez całe lato, przez cztery miesiące, roślina zmienia się w pęk miododajnych kwiatów o niebieskofioletowej barwie. Jest to zadarniająca bylina, zrzucająca liście lub półzimozielona, dobrze przystosowana do suszy. W ogrodach na północ od Sekwany jej zastosowanie jest podobne do zastosowania lawendy, ale jej uprawa jest łatwiejsza. Stanowi idealne towarzystwo dla róż historycznych i nowoczesnych, a także doskonale sprawdza się w ogrodach skalnych i na słonecznych obrzeżach rabat.

Kocimiętka Nepeta racemosa należy do rodziny jasnotowatych, podobnie jak między innymi szałwie, mięty i macierzanki. Pochodzi z Kaukazu i północnego Iranu, a dokładniej z regionów, w których występują suche i gorące lata oraz chłodne i wilgotne zimy. Ta bylina od wiosny tworzy gęstą, krzaczastą i zadarniającą kępę o wysokości 30 cm i szerokości co najmniej 50 cm, szybko osiągając docelowe rozmiary. Kwitnie od czerwca do września–października, przy czym w suchym i gorącym klimacie robi sobie przerwę w lipcu i sierpniu. Kwiaty, zebrane w okółki na kłosach, mają intensywną, niebieskofioletową barwę i osiągają 3 cm długości. Obficie wytwarzają nektar i są miododajne, dlatego przyciągają liczne pszczoły i motyle. Ulistnienie jest miękkie, srebrzystozielone i matowe, a liście po roztarciu wydzielają bardzo intensywny aromat. Są owalne, ząbkowane, lekko omszone i mają 2–3 cm długości. Jest to jeden z najbardziej odpornych i uniwersalnych gatunków rodzaju Nepeta. Dobrze znosi suszę i szeroki zakres odpowiednio przepuszczalnych gleb. Jej liście są również atrakcyjne dla kotów.

Kocimiętka Nepeta racemosa to wyjątkowa, łatwa w uprawie roślina ogrodowa, która znajdzie swoje miejsce na rabatach, szczególnie u stóp róż. Żółte róże, takie jak 'Buff Beauty', oraz różowopomarańczowe, jak 'Westerland', bywają trudne do zestawienia z innymi roślinami. W towarzystwie kocimiętki zyskują jednak skromną, dobrze komponującą się roślinę, która zasłoni ich niekiedy nieco ogołocone nasady i podkreśli ich barwy. Na rabacie dobrze sprawdza się w pierwszym rzędzie w towarzystwie czyśćców, ostrogowców, Knautia macedonia, goździków (D.gratianopolitanus) lub bodziszków bylinowych (G.cinereum, G.sanguineum). Z tyłu można posadzić rząd bylin kwitnących w tym samym czasie: lnicę Canon Went, werbenę patagońską, gaury... Doskonale sprawdza się również jako roślina okrywowa na skarpach i w ogrodach skalnych, w towarzystwie driakwi, tarczyc i Santolina virens. Pięknie wygląda także nad murkami, które okrywa swoją lekką, chmurkowatą roślinnością. Można ją również uprawiać w donicach.

Krótka historia: kocimiętka działa na niektóre koty jak swego rodzaju narkotyk. Zwierzęta zaczynają od patrzenia w górę i poruszania głową, a następnie przez kilka minut ocierają się o roślinę. Reakcja przyjemności ustaje po 15 minutach i nie pojawia się ponownie przez 2 godziny. Nie ma jednak powodów do obaw — roślina pozostaje nieszkodliwa dla naszych kotów.