Krwawnik Coronation Gold

Krwawnik 'Coronation Gold' to średniej wielkości bylina będąca mieszańcem, bardzo podobna do swojego rodzica, krwawnika wiązówkowatego. Dzięki szybkiemu wzrostowi jego miododajne kwitnienie w postaci płaskich baldachogron o intensywnie żółtej barwie trwa przez całe lato: od czerwca do września. Pięknie kontrastuje z jego aromatycznymi, srebrzystozielonymi liśćmi, wdzięcznie powcinanymi, przypominającymi liście niektórych paproci. Jest niezwykle odporny na suszę i gleby wapienne, nie toleruje jedynie ciężkich i wilgotnych gleb. Krwawnik 'Coronation Gold' to niezbędna roślina na rabaty oraz na bardziej suche i otwarte tereny. Dzięki tendencji do tworzenia kłączy sprawdza się również przy zakładaniu alternatywnych trawników.

Powstały ze skrzyżowania krwawnika wiązówkowatego i krwawnika tarczowatego krwawnik 'Coronation Gold' tworzy w pełni dojrzałą, wzniesioną kępę o wysokości 80 cm i szerokości 50 cm. Przez całe lato, znosząc upały, jego szerokie, intensywnie żółte kwiatostany w formie płaskich talerzy wyrastają ponad tę srebrzystą roślinność na silnych i sztywnych łodygach. Kwiatostan jest lekko wypukłym baldachogronem o średnicy 10 cm. Kwiaty są w rzeczywistości złożonymi koszyczkami, zbudowanymi z maleńkich, kulistych baldachogron umieszczonych obok siebie, co nadaje całości grudkowaty wygląd. Liście są półzimozielone, omszone, aromatyczne i intensywnie podzielone na cienkie odcinki. Są podwójnie pierzastoklapowane, pierzaste i zielone, lekko szarawe. Mrozoodporny i łatwy w uprawie, ten oszczędzający wodę krwawnik doskonale prezentuje się w naturalistycznym ogrodzie. Kwiaty ścina się, gdy są już dobrze wybarwione, i wspaniale zachowują trwałość w świeżych lub suszonych bukietach. Zapewnij mu po prostu przepuszczalną glebę, świeżą lub nawet suchą latem, oraz bardzo słoneczne stanowisko. Nie toleruje jedynie ciężkich i wilgotnych gleb.

Wszystkie krwawniki lubią słońce i charakteryzują się doskonałą mrozoodpornością. Krwawnik 'Coronation Gold' dobrze odnajdzie się na naturalistycznej łące z ast rami, szałwiami i trawami, takimi jak ostnica cieniutka.

Dobrze komponuje się ze słoneczniczkami bylinowymi, a także z czerwonymi lub intensywnie niebieskimi kwiatami spotykanymi u krokosmii, dzwonków, kocimiętki, bodziszków, róż okrywowych i ostróżek bylinowych. Na suchej glebie będzie dobrze rosnąć w towarzystwie jeżówek, werbeny patagońskiej, szałwii krzewiastych, Gaura, barbuli, a także bylicy 'Valerie Finnis' i wysokich ostów. Po dobrym ukorzenieniu jest bardzo odporna na suszę, dzięki czemu można ją łączyć z lawendami, czystkami, szałwiami i rozmarynami na kamienistej glebie.

Według Pliniusza, rzymskiego przyrodnika żyjącego w I wieku n.e., nazwa rośliny pochodzi od Achillesa, bohatera mitologii greckiej, który wykorzystywał ją do leczenia ran. Achilles miał odkryć lecznicze właściwości tej rośliny podczas wojny trojańskiej, gdy opatrzył nią ranę za radą Wenus.
W rzeczywistości roślina ma uznane właściwości lecznicze: działa tamująco na krwawienie, liście wspomagają gojenie ran, a kwiaty mają działanie pobudzające i tonizujące, a w wysokim stężeniu także przeciwgorączkowe. Młode pędy można wykorzystywać do omletów lub sałatek.