Krwawnik pospolity The Beacon

Achillea millefolium 'The Beacon', znany również jako krwawnik pospolity, wnosi ożywczy akcent do każdej rabaty w środku lata. To silnie rosnąca bylina o lekkim kwitnieniu, złożonym z niewielkich baldachogron w intensywnym, fuksjowym kolorze, z żółtopomarańczowym środkiem.

Od lipca do września bylina ta efektownie towarzyszy letnim kwitnącym roślinom, a następnie amsoniom nadreńskim i astrom. Bujna, a zarazem niewymagająca, ta stała bywalczyni ogrodów plebańskich nadaje prostym rabatom staroświecki urok. Łatwa w uprawie we wszystkich regionach.

Krwawnik pospolity 'The Beacon' to bylina rozłogowa, która od wiosny tworzy wyprostowane kępy. Należy do rodziny astrowatych. W okresie kwitnienia roślina osiąga 60 cm wysokości, a jej ulistnienie ma 20–25 cm. Rozrasta się na szerokość 30 cm i więcej.

Kwiaty, pojawiające się od lipca do września, są w rzeczywistości koszyczkami kwiatostanowymi. Ich środkowe kwiaty języczkowate są rurkowate i żółte, natomiast kwiaty języczkowate na obwodzie mają fuksjowe barwy. Koszyczki te pojawiają się na szczytach pędów i tworzą baldachogrona o spłaszczonym lub lekko wypukłym wierzchołku, o średnicy 7 cm. Zawiązują owoce zwane niełupkami. Łodyga jest bruzdowana i owłosiona. Lekkie, bardzo pierzaste, matowozielone liście o srebrzystym odcieniu są bardzo aromatyczne, nawet po wysuszeniu, i bardzo drobno podzielone na wąskie odcinki. Tworzą wysoką, lekką i obfitą kępę, zrzucającą liście na zimę lub półzimozieloną.

Bujna, a zarazem niewymagająca ta stała bywalczyni ogrodów plebańskich nadaje prostym rabatom staroświecki urok. Krwawnik pospolity 'The Beacon' dobrze sprawdzi się w ogrodzie skalnym, na szczycie murku, na obrzeżu rabaty lub na skarpie, którą pomoże umocnić i zabezpieczyć przed erozją. Ta roślina rozłogowa może być stosowana jako roślina okrywowa na dużych powierzchniach. Pozwala wówczas zrezygnować z koszenia niezbędnego w przypadku trawnika, zastępując go na rzadko uczęszczanych obszarach. Dobrze znosi konkurencję korzeniową drzew, dzięki czemu sprawdzi się również jako roślina okrywowa na skraju lasu. Ponieważ jest łatwa w uprawie i dobrze znosi suszę, doskonale nadaje się do obsadzania podstawy róż krzewiastych lub wytyczania obrzeża słonecznej rabaty.

Według Pliniusza, rzymskiego przyrodnika z pierwszego wieku naszej ery, nazwa tej rośliny pochodzi od imienia Achillesa, bohatera mitologii greckiej, który używał jej do leczenia ran. Achilles miał odkryć lecznicze właściwości tej rośliny podczas wojny trojańskiej, gdy opatrzył ranę zgodnie z radą Wenus.
W rzeczywistości roślina ma uznane właściwości lecznicze: działa tamująco na krwawienie, jej liście przyspieszają gojenie ran, a kwiaty mają działanie pobudzające i tonizujące, zaś w wysokim stężeniu także przeciwgorączkowe.