Krwawnik wiązówkowaty Parker's Variety

Krwawnik wiązówkowaty 'Parker's Variety' to okazały krwawnik, bliski krewniak krwawnika pospolitego, o długim okresie kwitnienia i jaskrawozłotych kwiatach. Przez całe lato, znosząc upały, jego szerokie, lekko wypukłe kwiatostany górują nad piękną kępą ulistnionych łodyg o lekko szarozielonej barwie. Silna i mrozoodporna, ta oszczędna w zużyciu wody bylina wspaniale prezentuje się w naturalistycznym ogrodzie, a także w świeżych i suchych bukietach. Zapewnij jej po prostu przepuszczalną glebę, świeżą lub nawet suchą latem, oraz bardzo słoneczne stanowisko.

Achillea filipendulina, nazywana także krwawnikiem wiązówkowatym lub krwawnikiem eupatoryjnym, to kłączowa bylina należąca do rodziny astrowatych. Jej naturalny zasięg obejmuje rozległy obszar środkowej i południowo-zachodniej Azji (Kazachstan, Afganistan, Pakistan, Iran, Irak, Turcja, Kaukaz). Ten bardzo tolerancyjny gatunek został również naturalizowany w Europie i Ameryce Północnej.

Odmiana 'Parker's Variety' szybko osiąga wysokość od 1 m do 1,20 m w okresie kwitnienia, rozrastając się na szerokość 60 cm i więcej. Kwiatostan ma postać lekko wypukłego baldachogrona o średnicy 10 cm. Kwitnienie, wyjątkowo długie i bardzo bogate w nektar, trwa od czerwca do października. Kwiaty są w rzeczywistości złożonymi koszyczkami, zbudowanymi z maleńkich, kulistych baldachogron ułożonych obok siebie, co nadaje całości grudkowaty wygląd. Koszyczki te pojawiają się na szczytach bardzo sztywnych łodyg i mają jaskrawą, złocistożółtą barwę. Z kwiatów powstają owoce zwane niełupkami. Łodyga jest kanciasta, bruzdowana i owłosiona. Liście są sezonowe lub niekiedy półzimozielone, szorstkie i omszone, aromatyczne oraz intensywnie podzielone na wąskie paski. Są podwójnie pierzastoklapowane, pierzaste i zielone, z lekkim szarawym odcieniem.

Wszystkie krwawniki lubią słońce i wyróżniają się doskonałą mrozoodpornością. Krwawnik 'Parker's Variety' dobrze sprawdzi się na naturalistycznej rabacie, w dużym ogrodzie skalnym lub na skarpie, którą pomoże umocnić i zabezpieczyć przed erozją.  Dobrze komponuje się ze słonecznikami bylinowymi, a także z czerwonymi lub intensywnie niebieskimi kwiatami spotykanymi u krokosmii, dzwonków, astrów, róż okrywowych i ostróżek bylinowych. Na suchej glebie będzie towarzyszyć jeżówkom, werbenie patagońskiej, szałwiom krzewiastym, Gaura, barbuli, a także bylicy 'Valerie Finnis' i wysokim ostom. Po dobrym ukorzenieniu jest bardzo odporna na suszę, dzięki czemu można ją łączyć z lawendami i rozmarynami na kamienistej glebie.

Według Pliniusza, rzymskiego przyrodnika żyjącego w I wieku n.e., nazwa rośliny pochodzi od imienia Achillesa, bohatera mitologii greckiej, który używał jej do leczenia ran. Achilles miał odkryć lecznicze właściwości tej rośliny podczas wojny trojańskiej, gdy opatrzył ranę zgodnie z radą Wenus.
W rzeczywistości roślina ma uznane właściwości lecznicze: działa hemostatycznie, jej liście przyspieszają gojenie ran, a kwiaty mają działanie pobudzające i tonizujące, zaś w wysokim stężeniu także przeciwgorączkowe. Młode pędy można wykorzystywać do przygotowywania omletów lub sałatek.