Krwiściąg hakusański - Sanguisorba hakusanensis

Krwiściąg hakusański to bez wątpienia jeden z najpiękniejszych krwiściągów botanicznych. Jest rzadką i niezwykle elegancką byliną, która tworzy piękną, zwartą, zaokrągloną kępę o długich, pierzastych liściach w świeżym odcieniu zieleni. Stanowią one doskonałe tło dla puszystych, zwisających kwiatostanów w kształcie kotków, początkowo różowoniebieskich, a z czasem przybierających piękny liliowy odcień. To bardzo piękny gatunek, który warto posadzić w centralnej części rabaty. Bardzo mrozoodporny, preferuje świeże, lekkie gleby, niezbyt zasobne w wapń, oraz stanowiska od słonecznych do półcienistych.

Krwiściąg hakusański to bylina kłączowa należąca do rozległej rodziny różowatych. Pochodzi z Japonii (wyspa Haku) i Korei, gdzie naturalnie rośnie na terenach górskich. Jest zielną byliną kłączową, osiągającą do 60 cm wysokości i średnicy. Kwitnie od lipca do września. Jej kwiaty mają cztery płatki w dość intensywnym, lekko niebieskawym odcieniu różu i są zebrane w zwisające kłosy długości od 5 do 10 cm, o puszystym wyglądzie i wdzięcznie wygiętych osiach. Każda łodyga kwiatowa wytwarza kilka pąków, które wydłużają się w różowe „kotki”. Tylko dolna połowa kłosa zawiera kwiaty obupłciowe. Szczególnie długie liście osiągają od 20 do 30 cm długości. Są zrzucane na zimę, nieparzystopierzaste i ułożone naprzemiennie, złożone z ogonkowych, ząbkowanych listków. Ulistnienie ma bardzo delikatny, świeży odcień zieleni, a jego nieco egzotyczny wygląd przywodzi na myśl paprocie lub pomniejszony Melianthus major.

Ten azjatycki krwiściąg zasługuje na wyjątkowe miejsce na rabatach lub słonecznych obrzeżach rabat. Wrażenie intensywnej świeżości, jakie roślina roztacza, jest tego warte. Kwiaty można wykorzystywać w bukietach. Posadź go jako solitera lub w grupie 3 roślin, w towarzystwie bylicy (Artemisia lactiflora), sadźca pomarszczonego 'Chocolate', różowych jeżówek, rutewki Delavay'a var. decorum oraz floksów wiechowatych. Jego liście pięknie wyeksponują cebulki wiosenne, które dobrze się naturalizują, takie jak tulipany wielokwiatowe, narcyzy drobnokwiatowe czy Fritillaria meleagris.

Etymologia nazwy Sanguisorba: pochodzi od łacińskich słów SANGUIS, oznaczającego krew, oraz SORBERE – wchłaniać. Nazwa bezpośrednio nawiązuje do właściwości hemostatycznych (powstrzymujących krwawienia) korzeni wykorzystywanych w fitoterapii.