Geum rivale - Kuklik zwisły

Od kwietnia do czerwca kuklik zwisły, nazywany także kuklikiem nadrzecznym lub strumieniowym, tworzy na końcach elastycznych, owłosionych, brunatnoczerwonawych pędów delikatne kwiaty w kształcie dzwonków, od różowych do pomarańczowoczerwonych, z purpurowym żyłkowaniem. Jego pierzaste owoce suche są najeżone i dzięki włoskom pięknie odbijają światło. Liście tworzą rozetę miękkich, głęboko klapowanych liści, zebranych w gęstą kępę o wyprostowanym pokroju. Pochodzący z wilgotnych siedlisk naszych regionów kuklik zwisły preferuje żyzne, świeże gleby, dobrze znosi nawet okresowe podtopienie i pełne słońce, pod warunkiem że gleba nie przesycha. Ta niewielka, dość obficie kwitnąca bylina jest łatwa w uprawie i wspaniale zaprezentuje się na rabacie w ogrodzie w stylu „Cottage” lub w wilgotnej skalniaku.

Pochodzący z Europy i Azji kuklik zwisły należy do rodziny różowatych. Jest to wieloletnia roślina zielna, mrozoodporna do -15 °C. We Francji występuje na wilgotnych stanowiskach, głównie w górach. Na purpurowych pędach rozwija wdzięczne kwiaty o średnicy 3 cm, w kształcie dzwonków, delikatnie zwisające. Jego liście, przypominające kształtem lirę, są sezonowe, głęboko klapowane, z większym, trójklapowym listkiem końcowym, w pięknym średniozielonym kolorze. Roślina ma wyprostowany pokrój, osiąga 50 cm wysokości i 60 cm szerokości. Jej przyziemna kępa wyrasta z kłączy, dzięki czemu może skutecznie pełnić funkcję rośliny okrywowej.

Kwitnie w pełnym słońcu lub półcieniu, na glebie lekko kwaśnej do wapiennej, świeżej, a nawet wilgotnej, próchnicznej i przepuszczalnej. W dobrych warunkach roślina łatwo się rozsiewa.

To elegancka roślina o subtelnych barwach, która dobrze pasuje do ogrodów plebańskich oraz ogrodów w stylu „Cottage”. Warto wypróbować ją także na bardziej nowoczesnej rabacie, gdzie doskonale będzie wyglądać w towarzystwie orlika 'Black Barlow' i rdestu 'Blackfield'. Doskonale nadaje się również na brzegi zbiorników wodnych i obrzeża oczek wodnych. Na wilgotnej skalniaku połącz ją z kobiercami przywrotników, żagwinów i dąbrówek rozłogowych.

Korzenie są aromatyczne i jadalne, a ich smak przypomina połączenie lukrecji i goździków. Rdzenni mieszkańcy Ameryki wykorzystywali je do przygotowywania napoju przypominającego gorącą czekoladę. W medycynie stosuje się je, podobnie jak u Geum urbanum, ze względu na właściwości ściągające, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe.