Oman wąskolistny - Inula ensifolia

Oman wąskolistny, zwany także omanem wąskolistnym, to zwarta bylina tworząca gęstą, niemal półkulistą kępę. Jej liście mają oryginalny wygląd: są głęboko powcinane, wąskie, sztywne, skórzaste i mają piękny, ciemnozielony kolor. Przez całe lato roślina obsypuje się mnóstwem bardzo jasnych kwiatów przypominających jastruny, złocistożółtych z pomarańczowym środkiem. Jest niska, idealna na obrzeża rabat, skarpy i skalniaki.

Oman wąskolistny należy do rodziny astrowatych. Pochodzi z Kaukazu. To kłączowa i zrzucająca liście bylina o zwartym pokroju, tworząca kopulastą kępę o średnicy 30 cm. Kwitnie od czerwca do sierpnia. W tym czasie roślina zmienia się w radosną, jasną poduszkę, niemal całkowicie ukrytą pod kwiatami zebranymi w koszyczki o średnicy od 2 do 3 cm. Cienkie, promieniste, złocistożółte języczki otaczają dość szeroki, pomarańczowy środek. Kwiaty osadzone są na smukłych łodygach wyrastających tuż ponad liście. Liście mają od 6 do 10 cm długości, są wydłużone, siedzące, bardzo ostro zakończone, ciemnozielone z szarawym odcieniem, a ich brzegi są drobno owłosione. Sposób, w jaki zachodzą na siebie, nadaje tej roślinie bardzo graficzny wygląd. Jej organem spichrzowym jest nierozłogowe kłącze.

Oman wąskolistny to silnie rosnąca, mało wymagająca i bardzo radosna roślina, która jest w ogrodach wciąż zbyt rzadko uprawiana. Dostosowuje się jednak do niemal każdych warunków, o ile gleba nie jest zbyt sucha. W środku lata na skalniaku towarzyszy nachyłkom, posłonkom ogrodowym, driakwiom, świerzbnicy i krwawnikom, które kwitną w tym samym czasie. Inula ensifolia od wielu lat rośnie w naszym skalniaku w towarzystwie niskich floksów, a także w ogrodzie traw, gdzie sąsiaduje z niewielką karłową rozplenicą.