Przetacznik bobowniczek - Veronica beccabunga

Przetacznik bobowniczek to piękny przetacznik wodny lub przybrzeżny, pochodzący z Europy, który od maja do września rozwija setki drobnych, fioletowoniebieskich kwiatów z żółtym środkiem. Okrywowy, rozrasta się za pomocą długich, grubych, purpurowych łodyg, na których znajdują się okrągłe, błyszczące, zielone liście. Doskonale nadaje się do ozdabiania brzegów średnich i dużych oczek wodnych, na słońcu lub w półcieniu.

Przetacznik bobowniczek, nazywany także rzeżuchą końską, należy do rodziny babkowatych (dawniej zaliczano go do rodziny trędownikowatych). Rodzaj przetacznik obejmuje wiele ozdobnych gatunków o niezwykle zróżnicowanym pokroju i wymaganiach siedliskowych, jednak ich kwiaty, niemal identyczne pod względem kształtu u wszystkich gatunków, ułatwiają rozpoznanie. Przetaczniki wodne i bagienne są mniej liczne niż pozostałe. Veronica beccabunga należy do tej grupy: rośnie dziko w wilgotnych rowach, na terenach zalewowych i brzegach stawów, od Europy Zachodniej po północną Azję.

Tworzy dywan, który szybko rozrasta się za pomocą długich, płożących łodyg. Niemal sukulentowe, mają piękny purpurowoczerwony kolor, kontrastujący z eliptycznymi, jaskrawozielonymi, błyszczącymi liśćmi, które pozostają półzimozielone, jeśli zima nie jest zbyt surowa. Od maja do września pojawiają się liczne grona drobnych, typowych kwiatów w kształcie „motylka”, fioletowoniebieskich z żółtym środkiem, chętnie odwiedzanych przez pszczoły i inne owady zapylające.

Rzeżucha końska potrzebuje stanowiska niezbyt zacienionego, aby obficie kwitnąć, oraz żyznej, zwięzłej, raczej zasadowej gleby, oczywiście wilgotnej lub podmokłej, by prawidłowo się rozwijać. W dobrych warunkach roślina, która osiąga zaledwie 20 cm wysokości, może z łatwością pokryć powierzchnię 1 m². Warto więc przeznaczyć dla niej odpowiednio dużo miejsca: najlepiej zarezerwuj powierzchnię co najmniej 8–10 m². Wiosną, gdy wzrost rozpoczyna się na nowo, możesz jednak usunąć zbyt rozrośnięte gałązki.

Połącz ją z innymi roślinami wodnymi i przybrzeżnymi, u których podstawy będzie tworzyć okrywę, takimi jak knieć błotna, rozpław sercowaty, czyściec błotny, krwawnica pospolita, kosaćce syberyjskie, a także tatarak pstry i długosz królewski, imponującą paproć.